Storythai

ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้วค้าบบ

มีความสุขที่สุด

เคยได้ยินว่าที่ไหนก้อไม่สุขใจเท่าบ้านเรา

ตอนนั้นยังเด็กๆ ก้อไม่รุ้สึกไร

เพราะเกิดมาก้ออยุ่บ้าน

ไปโรงเรียนกลับมาก้อกลับมาอยุ่บ้าน

จนได้ไปอยุ่ไกลๆ

ไปอยุ่ในที่ที่ไม่ใช่ที่ของเรา

ไม่มีคนคอยดูแล

อาหารการกิน เสื้อผ้า ของใช้ ต่างๆนานาอีกมากมาย

ก้อต้องทำเอง ดูเอง รับผิดชอบเองหมด

นั่นแหล่ะ! เลยได้รุ้ซึ้ง

ว่าไม่ม่ที่ไหน สุขใจเท่าบ้านเรา

^_________________^

...................................................................

กลับมาเห็นหน้าพ่อแม่

ก้อเหนว่าเค้ามีความสุขขนาดไหนที่ลูกได้กลับมา

ลูกก้อสุขนะค้า ได้อยู่พร้อมหน้ากันแล้วเน้อ

ทุกเช้าที่ตื่นมา แล้วก้อรุ้ว่ากำลังนอนอยุ่ในบ้านเรานะ

กินข้าวบ้านเรานะ นั่งเล่นอยุ่ในบ้านเรานะ

เออ มัน happy บอกไม่ถูก

โหวว กุจาซาบซึ้งไปไหนเนี่ย 555+

พอแระๆ  เด๋วมีคนอ่านร้องไห้ 555+

เออ ขอเล่าเรื่องวันที่ 8 หน่อยเหอะ

มันคือวันสุดท้ายที่ได้อยู่ที่มหาลัย

คืนวันนั้น..นอนไม่หลับ

ไหนจาลนลานอ่านหนังสือ ก้อรุ้แหล่ะว่าอ่านไม่ทันแล้วแน่นอน

เพราะกุมัวแต่ดูพี่เคนตอนจบ 555+

แล้วไคมันจะพลาดได้ละคะ

ไม่ได้นอนคืนนั้นก้อยอมอะ เพื่อพี่เคน 555+

พอหนังจบ ก้อไปกินข้าวก่าไอ่ด้งต่ออีก

ถึง 5 ทุ่ม ฮู้วววแม่จ้าววว

หนังสือยังไม่ได้แตะซักตัว

กลับมาก้อเที่ยงคืนแระ มองๆดูในห้อง ของก้อยังเยอะอยุ่

ใจก้อกลัวจาเกบไม่ทันเหมือนกัน

แต่ก้อชั่งมันก่อนว่ะ อ่านหนังสือก่อน

ก้ออ่านๆๆๆๆเสด เมมๆๆๆๆใส่เครื่องคิดเลขเสด(แอบทุจริต 555+)

ก้อเสดซักตี 2 กว่าได้ ก้อหมุนไปหมุนมา

เกบของดีกว่า --'

คือแบบมันลนอะ กลัวว่าอิวันพรุ่งนี้จาทำไรไม่ทัน

ไหนจาสอบ กว่าจาออกมาจากห้องสอบได้ก้อตั้งเที่ยงกว่าแล้ว

เพราะจานบอกแล้วไม่ให้ออกก่อน เพราะกลัวข้อสอบรั่ว(โดนกักตัวสอบ)

ก้อทำไรไม่ได้ ยนอกจากทำใจ 555+

คืนนั้นเลยพยายามทำทุกอย่างให้มันเหลือภาระน้อยที่สุด

เอาเปนว่าเริ่มสบายใจตอนประมานตี 3 กว่า อืมมม...

พยายามจานอน แต่ใจก้อกลัวอีก!!!

กลัวจานอนแล้วไม่ตื่น!!!!!!!!!

ไม่ใช่อย่างงั้นนนน คือกลัวหลับลึกไง แล้วสอบอยุ่ตัวเดียว

เพื่อนก้อไม่มีโทมาปลุกแน่นอน

เลยต้องรับผิดชอบตัวเองทุกอย่าง

ก้อตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 2 เรือน ทั้งนาฬิกาตั้งโต๊ะและก้อโทสับ

โทสับนี่เอามาไว้ข้างๆหูเลย กัวอย่างแรงง!!!!

แล้วเปนงะ...ตอนตี 4 ครึ่งตื่นค่ะ --"

คือมันกังวลมากจนนอนไม่ได้ ที่หลับไปหนึ่งชั่วโมงคือเพราะมันแฮงค์แล้วอะ

ก้อตื่นมา แล้วก้อคิดว่า กุไม่นอนแม่งแระ ค่อยไปนอนบนเครื่อง

แระทีนี้ เลยมาเกบของ 555+ ไอ่แอ๊บบ้าพลัง ตื่นมาเกบของตอนตี 4

ไม่อยากจาเล่าให้ไคได้ยินเล้ย แม่งต้องหาว่ากุบ้าแน่ 555555+

ก้อสรุปว่าทำนั่นทำนี่ยันเช้า 7 โมงอาบน้ำ แต่งตัว

ออกไปคณะ เอา project ไปทิ้งไว้ที่โรงงานน้ำมันปาล์มให้จานสันชัยเซ็นให้

แล้วก้อไปห้องสอบ กำลังนั่งอ่านๆทวนอยุ่ จิบกาแฟไปด้วย

จานสุรพลก้อเดินเข้ามาคุย บอกว่าคุนต้องไปทำธุระอะไรเยอะแยะของคุนต่อใช่มั๊ย

งั้นผมจาให้สอบเลย แล้วคุนจาได้ไปเลย แต่ผมจาให้พี่คนนึงเค้าตามไปดุคุนด้วย(กัวข้อสอบรั่ว)

เอ๊า กลายเปนกุได้สอบก่อนชาวบ้านเค้า สอบตั้งแต่ 8 โมงกว่า เสดตอน 10 โมงกว่า

ก้อไปเลยค่ะ แต่!! จานมห้พี่เค้าตามมาดูเรา เพราะกัวจาเอาข้อสอบไปบอกคนอื่น

เพราะตามเวลาปกติ เด็กเค้าสอบบ่าย อิพี่คนนี้ก้อเถรตรงจิง

ตามกุไปทุกที่ 555+ กุบอกแล้ว ตั้งแต่แรกแล้วว่าเออ พี่คะ คือหนูธุรุเยอะมากเลยนะคะ

พี่แน่ใจนะคะว่าจาไปด้วยทุกที่ พี่เค้าบอกโอเค เอ๊า เคก้อเค 555+

ก้อเริ่มจากเอารถไปร้าน รับเงินมาเรียบร้อย เซ็นสันยาก้อเสดสมบูน

จ้างตุ๊กๆกลับมาหอ  ขนของไปไปรษณีย์ ถึงอิตอนนี้แหล่ะ

ตอนขนของลงมา พี่เค้าก้อต้องช่วยขนใช่ปะละ ไม่งั้นมันก้อดุน่าเกลียด ไม่มีน้ำใจไรงี้

ก้อช่วยขนๆๆๆ ลิ้นห้อยเลย 555+ เนี่ยแหล่ะ พอขนเสด พี่เค้าบอก เอ่อ! น้องคะ

พี่ว่าน้องไปเถอะค่ะ พี่ไม่ไหวแล้ว 555555555555+

นึกในใจ! มึงน่าจาไม่ไหวตั้งแต่มาขับรถตามกุแล้วนะ มันจาอาไรขนาดน้านนนนน

5555555555++

ขอของไปไปรษณีย์ ส่งเสดเรียบร้อย หมดไป 2000 กว่า

ก้อไปซื้อของ ภายในเวลาแค่ไม่ถึง 2 ชั่วโมง

กุจ่ายเงินไป เกือบ 7000 !!!!!!!!!!!!!!

T_____________T

sad มากอะ มะกี๊เงินในกระเป๋ายังเยอะแยะอยุ่เลย

ตอนนี้แหล่ะจิ๋วเดียว T^T

เสดแล้วก้อเข้าคณะเอารายงานไปให้พี่เอก

เอารังนกไปกราบแกด้วย

พอดีแกประชุมอยุ่ แต่แกก้อบอกให้เข้าไปได้เลย เลิกซีเรียสแล้ว เข้าไปได้

อะ ภาณุมาศก้อเข้าไปค่ะ

ก้อนั่งคุกเข่ากะพื้น แล้วก้อคุยก่าจานเรื่องรายงานอยุ่แปบนึง

พอคุยเสดก้อเลยหยิบกล่องรังนกขึ้นมา แกก้อยิ้มมมมมมม

ก้อกราบลงที่ตักอาจาน จานก้อบอกว่า นี่เทออย่ามาทำอย่างงี้กะชั้นนะ 555+

ตาแววๆเหมือนมีน้ำตานะคะจาน ฮะๆ แล้วก้อเลยบอกลาอาจาน

ขอโทดอาจานที่เคยทำไม่ได้ ให้จานผิดหวัง เสียใจ ไม่ได้ดั่งใจ

ก้อยกโทดให้แอ๊บด้วยนะคะอาจาน แล้วอาจานก้ออย่าไม่สบาย อย่าป่วยอีกน้า

สุขภาพแข็งแรงมากๆๆๆๆนะค้า แล้วก้อกราบอีกที

แกก้อซึ้ง 555555555555+ แต่เราขำ 5555+

เสดสิ้นภารกิจ ทุกสิ่งทุกอย่าง

เพ่ยๆมารับไปสนามบิน  ก้อหวิวๆว่ามันจาเช็คอินไม่ทัน

แต่สุดท้ายก้อทัน ^^

ตอนเครื่อง take off นะ ใจนิแบบ....ลอยไปบ้านแล้วอะ 555+

เปนเที่ยวบินที่มีความสุขที่สุด นั่งไปด้วยความยินดีตลอดการเดินทาง ^^

พอเครื่อง Landing ปุ๊บ ก้อเดินลงเครื่องด้วยความสุขใจ ตัวมันลอยๆบอกไม่ถูก

รู้สึกว่า นี่ไง...บ้านเราแล้ว ถึงบ้านเราแล้วว

ยิ้มได้อีก หน้าก้อบานได้อีก

^_______________^

วันนั้นเครื่องเอางวงช้างมาเทียบเลย ไม่ต้องนั่งรถบัส ไม่รุ้ทำไม

เพราะปกติ AirAsia ไม่ได้รับสิทธิแบบนี้หรอก เพราะมัน Low cost

ก้อเลยยิ่งรุ้สึกดีไปใหญ่ ว่าวันนี้เราไม่ลำบากแล้ว ถึงบ้านเราแล้ว

เอางวงช้างมาเทียบ เข้าอาคารผู้โดยสารได้เลย

พอลงปุ๊บ ก้อกดโทสับหาตัวเลย ^^

ดังแค่ไม่ถึง 2 วิ ตัวก้อรับเลย ตัวรอเค้าอยุ่เหมือนกันใช่ม้า 555+

ก้อคุยกันตลอดทางเดินไปรับกระเป๋าเลย

หัวเราะกันมาตลอดทาง ^^

วันนั้นรอกระเป๋าก้อไม่นาน แป๊บเดียวก้อโหลดมาแล้ว

แต่เซงนิดนึงตรงกระเป๋าเรามันกระแทกตรงสายพาน ฐานตั้งกระเป๋าเลยหัก เสียไปเลยอะ

ดีนะเปนกระเป๋าล้อลาก ไม่งั้นละหิ้วกันตาเหลือก

ก้อลากๆๆๆออกมา ตาลมารับ เหนเดินคุยโทสับออกมา

มันก้อนึกว่าเราโทหามัน เพราะออกมาไม่เหน มันอยุ่ตรงร้านหนังสือ

ป่าว กุคุยก่าอ้วนหรอก 555+

ตัวไม่ได้มารับเค้า แต่ก้อไม่ต่างกัน

เค้าก้อรุ้สึกว่าตัวอยุ่กะเค้าตลอด เหมือนเจอตัวคนแรกตอนที่เค้าก้าวลงมาจากเครื่อง ^^

แล้วก้อกลับบ้านมา นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยที่สุด

แต่ก้อ happy ที่สุดด้วยเหมือนกัน 

พออีกวัน เราก้อเจอกันเนอะ ตัวมาหาเค้าที่บ้าน

เอาขนมมาให้เค้าด้วย น่ารักที่สุด

ขนมตั้งแต่ตอนไปฮ่องกงอะนะอ้วน มันหมดอายุแล้วมั๊ยคะ 555+

แต่กล่องมันน่ารัก เค้าชอบ

เค้าก้อเอาของฝากให้ตัวเหมือนกัน ^^

เค้าโทหาตัวบ่อยแม้เค้าจะกลับมาแล้วก้อตาม

จนแม่ตัวแซวว่า ลูกเขยบ้านนี้โทมาแล้วววว 5555+

ขำแม่ ชอบแซวเค้า แต่ถ้าได้จิงๆก้อดีนะคะแม่ 555+

ทุกๆวันที่เค้าตื่นมาหลังจากนั้น เค้าก้อมีความสุขตลอดเลย

เค้ารู้ว่าเค้าได้อยู่ในบ้านที่อบอุ่นของเค้า

พ่อแม่ที่ดีที่สุดในโลก รักเค้าที่สุดในโลก

เพื่อนๆก้อกลับมาอยุ่พร้อมหน้ากันแล้วเหมือนกัน

ที่สำคันเปนเพื่อนที่ดีที่สุดในโลก

แล้วก้อมีตัวอยุ่ใกล้ๆเค้าแค่นี้เอง

ตัว...คนที่เค้ารักที่สุดในโลก

^___^

โว้วววว ยาวมากมายยย ยาวได้อีกนะเนี่ย

วันนี้พอก่อน เด๋วไคๆจาหมั่นไส้

อินี่หลงบ้านตัวเอง หลงพอ่แม่ตัวเอง

หลงเพื่อนตัวเอง แล้วก้อหลงคนรักตัวเอง

55555+

ก้อจาทำไมละ คนมันมีความสุขอะ

^^

[my sweet home ^^]

ลงไว้แค่นี้แหล่ะรูปอะ

เอ่อเร่ออยุ่ได้ รำคาน หงุดหงิดแระ -"-