เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
จบไปแล้วสำหรับงานเลี้ยงสุดท้ายสำหรับเราชาว IE เมื่อคืนนี้
ถามเรา เราก้อว่าหนุดีนะ สงสัยเปนเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ว่ามันจะสนุกอะไรมากมาย
เพราะตอนแรกที่รุ้มาก้อคือว่า รุ้ว่าไม่มีอาจานคนไหนไปเลย
เพราะน้องไม่ได้ทำการ์ดเชิญอาจารย์อย่างเปนทางการ
แค่ไปเขียนไว้บนกระดานที่ภาคฯ
ตอนนั้นที่รุ้เรื่อง โมโหมาก รุ้สึกว่าอะไรที่มันไม่ดีทั้งหมดทั้งมวล
ทำไมมันต้องมาลงที่ปีกูตลอดเลย
ไหนจะเรื่องตั้งแต่รับน้องก็สุดจะห่วยแตก
มาเรื่องห้อง project ที่ไฟท์กันมาตลอดทั้งปี
ก้อยังไม่มีวี่แววอะไร ทุกอย่างก้อยังคงเงียบอยุ่อย่างนั้น
ทัวร์โรงงานตอน summer ปี 3 ก้อไม่ได้ไป เพราะอะไรตอนนี้ก้อยังไม่รู้??
แล้วนี่ยังจะมามีงานบายเนียร์ห่วยๆอีกหรอ
เลี้ยงก้อเลี้ยงแยกกะการผลิตฯ
แล้วอาจานเค้าจะมากันหรอ
เซ็งๆๆๆๆ
แต่พอไปงานเมื่อคืนมา ก้อโอเคอย่างที่บอกแหล่ะ
อาจานก้อมากันนะ รู้สึกดีใจมากเลยอะ
เพราะถ้าไม่มีอาจาน เราก้อรุ้สึกว่ามันก้อเปนแค่งานเลี้ยงธรรมดา
ไม่มีคนที่เราเคารพรักมาอวยพรให้เราเลย
แต่เมื่อคืนอาจานก้อมากันเยอะ ก้อดีใจ ^^
อาจานที่มาก้อมี
อาจานสันชัย
อาจานยอดดวง
อาจานนิกร
อาจานวนิดา
อาจานสุริยา
พี่นิด(รึพี่หน่อยไม่รุ้ที่อยุ่ธุรการภาภฯอะ) ก้อมาด้วย
แค่นี้ก้อโอเคแระ
แต่แอบอยากให้พี่เอกมาด้วย แต่พี่เอกไปกรุงเทพฯ เซ็งๆๆๆ เลยไม่ได้ถ่ายรุปกะพี่เอกเลย
ส่วนเรื่องอาหาร แม่งง ไม่หร่อยเลยย กินได้แค่ โป๊ะแตกเอง นอกนั้น สุนัขไม่รับประทานอะ
เลี้ยงก้อเลี้ยงเปนโต๊ะจีน กูละงงกะน้องจิงๆ ทำไมไม่เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ งงๆๆๆ
ห้องก้อเปนห้องเล็กๆ เออ แต่ก้อชั่งแม่งเหอะ มันก้อ ok ก้อดีแระ
ก้อขอบใจทุกคนสำหรับงาน
เพื่อนๆสวยกันมาก อิบุ๋มสวยเชียวเมื่อคืนนี้ (พูดชื่อนี้ทีไร ทำไมมันมีภาพลอยๆอยุ่ในหัวสมองทุกทีเลย ฮะๆ)
อ้วนก้อสวย แยมก้อสวย ก้อดูดีกานหมดแหล่ะ
ส่วนกู ไม่ได้ทำไรเล้ยย แต่งตัวตามปกติ 555+ ไม่รุ้จะสวยยังไงให้เสร็จ(ทัน)
ก้อใส่เสื้อ polo ที่อ้วนซื้อให้ตอนวันเกิดไป แจ่มอยู่คนเดียว เพราะนอกนั้นเค้ามาเอิร์ทโทนกันหมด
แต่กุไม่ผิดนะ เพราะ concept งานเค้าคือ IE Colorful แล้วพวกเมิงงะอาไร มาดๆขาวๆเทาๆ
ต้องกูนี่ แดงงงงงงงงงงค่ะ!! 5555++
แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆมาเยอะแยะมากมาย ถ่ายจนเมมเต็ม - -'
เสดแล้วก้อไปต่อที่สบายบาร์ ตอนแรกจาไปมังกี้แหล่ะ
แต่มัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก้อไม่มีที่ วันนี้วันเสาร์อีกตะหาก ลืมไปได้เลยเรื่องจะมีทีที่มังกี้
สบายบาร์ก้อได้วะ ตกลงเราเลยบอกเพื่อนว่า 'ไปสบายฯ' 555++
ก้อปายยเต้นกาน เมื่อคืนเค้ากินเหล้าด้วยละอ้วน
เค้ารู้นะว่าทำอะไร รู้ว่ากำลังผิดสัญญา แต่เค้าอยากกิน
แล้วเค้าก้อรู้ว่าตัวไม่สนใจหรอกว่าเค้าจะทำอะไร จิงมั๊ย
มันเหมือนน้อยใจ จะว่าน้อยใจก้อใช่ น้อยใจเพราะตัวไม่เคยมาใส่ใจ
แม้สิ่งที่เค้าทำ เค้าจะทำเพื่อตัว
เค้าจะทำให้ตัว
ตัวก้อไม่สนใจอยู่ดี
แล้วคนที่เปนคนกระทำอย่างเค้า จะสนใจไปทำไมมากมาย
ในเมื่อมันไม่เคยมีคุณค่า
เออ! นั่นแหล่ะ ก้อกินๆๆๆๆ แม่งมึน เดินก้อไม่ตรง ขาลอยตลอด
รู้ตัวนะว่าเมาแล้ว แต่ไม่หยุด
ปกติถ้ามึนๆ เค้าก้อหยุด
แต่เมื่อคืน กูไม่หยุด และจะไม่มีไคมาหยุดกูได้ด้วย เฮอะ!!
กินๆๆ กลับมาตอนตี 4 หลับตาย
เวลาเมา หลับสบาย 555++
ตื่นมาด้วยเวลาบ่ายสอง!
นอนเหี้ยไรนักหนาเนี่ยกู
และพบว่า!!!!!!!!
โทสับกูพัง
โอเค! ซึ้ง แม่ง แค่เมา ลงโทดกูซะงั้นไอ่โทสับซังกะบ๊วยเนี่ย
ซ่อมก้อซ่อมวะ
เบื่อจิง!
ตังก้อไม่พอ ก้อต้องไปขอไอ่โป้มาอีก เฮ้อออ....กู ยังจนได้อีก
แล้วก้อเยน ก้อหมดไปอีกวันแบบไม่ได้สาระอะไรเลย
เซ็งตัวเอง!
เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
จบไปแล้วสำหรับงานเลี้ยงสุดท้ายสำหรับเราชาว IE เมื่อคืนนี้
ถามเรา เราก้อว่าหนุดีนะ สงสัยเปนเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ว่ามันจะสนุกอะไรมากมาย
เพราะตอนแรกที่รุ้มาก้อคือว่า รุ้ว่าไม่มีอาจานคนไหนไปเลย
เพราะน้องไม่ได้ทำการ์ดเชิญอาจารย์อย่างเปนทางการ
แค่ไปเขียนไว้บนกระดานที่ภาคฯ
ตอนนั้นที่รุ้เรื่อง โมโหมาก รุ้สึกว่าอะไรที่มันไม่ดีทั้งหมดทั้งมวล
ทำไมมันต้องมาลงที่ปีกูตลอดเลย
ไหนจะเรื่องตั้งแต่รับน้องก็สุดจะห่วยแตก
มาเรื่องห้อง project ที่ไฟท์กันมาตลอดทั้งปี
ก้อยังไม่มีวี่แววอะไร ทุกอย่างก้อยังคงเงียบอยุ่อย่างนั้น
ทัวร์โรงงานตอน summer ปี 3 ก้อไม่ได้ไป เพราะอะไรตอนนี้ก้อยังไม่รู้??
แล้วนี่ยังจะมามีงานบายเนียร์ห่วยๆอีกหรอ
เลี้ยงก้อเลี้ยงแยกกะการผลิตฯ
แล้วอาจานเค้าจะมากันหรอ
เซ็งๆๆๆๆ
แต่พอไปงานเมื่อคืนมา ก้อโอเคอย่างที่บอกแหล่ะ
อาจานก้อมากันนะ รู้สึกดีใจมากเลยอะ
เพราะถ้าไม่มีอาจาน เราก้อรุ้สึกว่ามันก้อเปนแค่งานเลี้ยงธรรมดา
ไม่มีคนที่เราเคารพรักมาอวยพรให้เราเลย
แต่เมื่อคืนอาจานก้อมากันเยอะ ก้อดีใจ ^^
อาจานที่มาก้อมี
อาจานสันชัย
อาจานยอดดวง
อาจานนิกร
อาจานวนิดา
อาจานสุริยา
พี่นิด(รึพี่หน่อยไม่รุ้ที่อยุ่ธุรการภาภฯอะ) ก้อมาด้วย
แค่นี้ก้อโอเคแระ
แต่แอบอยากให้พี่เอกมาด้วย แต่พี่เอกไปกรุงเทพฯ เซ็งๆๆๆ เลยไม่ได้ถ่ายรุปกะพี่เอกเลย
ส่วนเรื่องอาหาร แม่งง ไม่หร่อยเลยย กินได้แค่ โป๊ะแตกเอง นอกนั้น สุนัขไม่รับประทานอะ
เลี้ยงก้อเลี้ยงเปนโต๊ะจีน กูละงงกะน้องจิงๆ ทำไมไม่เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ งงๆๆๆ
ห้องก้อเปนห้องเล็กๆ เออ แต่ก้อชั่งแม่งเหอะ มันก้อ ok ก้อดีแระ
ก้อขอบใจทุกคนสำหรับงาน
เพื่อนๆสวยกันมาก อิบุ๋มสวยเชียวเมื่อคืนนี้ (พูดชื่อนี้ทีไร ทำไมมันมีภาพลอยๆอยุ่ในหัวสมองทุกทีเลย ฮะๆ)
อ้วนก้อสวย แยมก้อสวย ก้อดูดีกานหมดแหล่ะ
ส่วนกู ไม่ได้ทำไรเล้ยย แต่งตัวตามปกติ 555+ ไม่รุ้จะสวยยังไงให้เสร็จ(ทัน)
ก้อใส่เสื้อ polo ที่อ้วนซื้อให้ตอนวันเกิดไป แจ่มอยู่คนเดียว เพราะนอกนั้นเค้ามาเอิร์ทโทนกันหมด
แต่กุไม่ผิดนะ เพราะ concept งานเค้าคือ IE Colorful แล้วพวกเมิงงะอาไร มาดๆขาวๆเทาๆ
ต้องกูนี่ แดงงงงงงงงงงค่ะ!! 5555++
แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆมาเยอะแยะมากมาย ถ่ายจนเมมเต็ม - -'
เสดแล้วก้อไปต่อที่สบายบาร์ ตอนแรกจาไปมังกี้แหล่ะ
แต่มัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก้อไม่มีที่ วันนี้วันเสาร์อีกตะหาก ลืมไปได้เลยเรื่องจะมีทีที่มังกี้
สบายบาร์ก้อได้วะ ตกลงเราเลยบอกเพื่อนว่า 'ไปสบายฯ' 555++
ก้อปายยเต้นกาน เมื่อคืนเค้ากินเหล้าด้วยละอ้วน
เค้ารู้นะว่าทำอะไร รู้ว่ากำลังผิดสัญญา แต่เค้าอยากกิน
แล้วเค้าก้อรู้ว่าตัวไม่สนใจหรอกว่าเค้าจะทำอะไร จิงมั๊ย
มันเหมือนน้อยใจ จะว่าน้อยใจก้อใช่ น้อยใจเพราะตัวไม่เคยมาใส่ใจ
แม้สิ่งที่เค้าทำ เค้าจะทำเพื่อตัว
เค้าจะทำให้ตัว
ตัวก้อไม่สนใจอยู่ดี
แล้วคนที่เปนคนกระทำอย่างเค้า จะสนใจไปทำไมมากมาย
ในเมื่อมันไม่เคยมีคุณค่า
เออ! นั่นแหล่ะ ก้อกินๆๆๆๆ แม่งมึน เดินก้อไม่ตรง ขาลอยตลอด
รู้ตัวนะว่าเมาแล้ว แต่ไม่หยุด
ปกติถ้ามึนๆ เค้าก้อหยุด
แต่เมื่อคืน กูไม่หยุด และจะไม่มีไคมาหยุดกูได้ด้วย เฮอะ!!
กินๆๆ กลับมาตอนตี 4 หลับตาย
เวลาเมา หลับสบาย 555++
ตื่นมาด้วยเวลาบ่ายสอง!
นอนเหี้ยไรนักหนาเนี่ยกู
และพบว่า!!!!!!!!
โทสับกูพัง
โอเค! ซึ้ง แม่ง แค่เมา ลงโทดกูซะงั้นไอ่โทสับซังกะบ๊วยเนี่ย
ซ่อมก้อซ่อมวะ
เบื่อจิง!
ตังก้อไม่พอ ก้อต้องไปขอไอ่โป้มาอีก เฮ้อออ....กู ยังจนได้อีก
แล้วก้อเยน ก้อหมดไปอีกวันแบบไม่ได้สาระอะไรเลย
เซ็งตัวเอง!
ฟอร์มนี่ ที่ 1 เลย
หมั่นไส้จิงๆ คนไรเนี่ย??
เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
จบไปแล้วสำหรับงานเลี้ยงสุดท้ายสำหรับเราชาว IE เมื่อคืนนี้
ถามเรา เราก้อว่าหนุดีนะ สงสัยเปนเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ว่ามันจะสนุกอะไรมากมาย
เพราะตอนแรกที่รุ้มาก้อคือว่า รุ้ว่าไม่มีอาจานคนไหนไปเลย
เพราะน้องไม่ได้ทำการ์ดเชิญอาจารย์อย่างเปนทางการ
แค่ไปเขียนไว้บนกระดานที่ภาคฯ
ตอนนั้นที่รุ้เรื่อง โมโหมาก รุ้สึกว่าอะไรที่มันไม่ดีทั้งหมดทั้งมวล
ทำไมมันต้องมาลงที่ปีกูตลอดเลย
ไหนจะเรื่องตั้งแต่รับน้องก็สุดจะห่วยแตก
มาเรื่องห้อง project ที่ไฟท์กันมาตลอดทั้งปี
ก้อยังไม่มีวี่แววอะไร ทุกอย่างก้อยังคงเงียบอยุ่อย่างนั้น
ทัวร์โรงงานตอน summer ปี 3 ก้อไม่ได้ไป เพราะอะไรตอนนี้ก้อยังไม่รู้??
แล้วนี่ยังจะมามีงานบายเนียร์ห่วยๆอีกหรอ
เลี้ยงก้อเลี้ยงแยกกะการผลิตฯ
แล้วอาจานเค้าจะมากันหรอ
เซ็งๆๆๆๆ
แต่พอไปงานเมื่อคืนมา ก้อโอเคอย่างที่บอกแหล่ะ
อาจานก้อมากันนะ รู้สึกดีใจมากเลยอะ
เพราะถ้าไม่มีอาจาน เราก้อรุ้สึกว่ามันก้อเปนแค่งานเลี้ยงธรรมดา
ไม่มีคนที่เราเคารพรักมาอวยพรให้เราเลย
แต่เมื่อคืนอาจานก้อมากันเยอะ ก้อดีใจ ^^
อาจานที่มาก้อมี
อาจานสันชัย
อาจานยอดดวง
อาจานนิกร
อาจานวนิดา
อาจานสุริยา
พี่นิด(รึพี่หน่อยไม่รุ้ที่อยุ่ธุรการภาภฯอะ) ก้อมาด้วย
แค่นี้ก้อโอเคแระ
แต่แอบอยากให้พี่เอกมาด้วย แต่พี่เอกไปกรุงเทพฯ เซ็งๆๆๆ เลยไม่ได้ถ่ายรุปกะพี่เอกเลย
ส่วนเรื่องอาหาร แม่งง ไม่หร่อยเลยย กินได้แค่ โป๊ะแตกเอง นอกนั้น สุนัขไม่รับประทานอะ
เลี้ยงก้อเลี้ยงเปนโต๊ะจีน กูละงงกะน้องจิงๆ ทำไมไม่เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ งงๆๆๆ
ห้องก้อเปนห้องเล็กๆ เออ แต่ก้อชั่งแม่งเหอะ มันก้อ ok ก้อดีแระ
ก้อขอบใจทุกคนสำหรับงาน
เพื่อนๆสวยกันมาก อิบุ๋มสวยเชียวเมื่อคืนนี้ (พูดชื่อนี้ทีไร ทำไมมันมีภาพลอยๆอยุ่ในหัวสมองทุกทีเลย ฮะๆ)
อ้วนก้อสวย แยมก้อสวย ก้อดูดีกานหมดแหล่ะ
ส่วนกู ไม่ได้ทำไรเล้ยย แต่งตัวตามปกติ 555+ ไม่รุ้จะสวยยังไงให้เสร็จ(ทัน)
ก้อใส่เสื้อ polo ที่อ้วนซื้อให้ตอนวันเกิดไป แจ่มอยู่คนเดียว เพราะนอกนั้นเค้ามาเอิร์ทโทนกันหมด
แต่กุไม่ผิดนะ เพราะ concept งานเค้าคือ IE Colorful แล้วพวกเมิงงะอาไร มาดๆขาวๆเทาๆ
ต้องกูนี่ แดงงงงงงงงงงค่ะ!! 5555++
แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆมาเยอะแยะมากมาย ถ่ายจนเมมเต็ม - -'
เสดแล้วก้อไปต่อที่สบายบาร์ ตอนแรกจาไปมังกี้แหล่ะ
แต่มัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก้อไม่มีที่ วันนี้วันเสาร์อีกตะหาก ลืมไปได้เลยเรื่องจะมีทีที่มังกี้
สบายบาร์ก้อได้วะ ตกลงเราเลยบอกเพื่อนว่า 'ไปสบายฯ' 555++
ก้อปายยเต้นกาน เมื่อคืนเค้ากินเหล้าด้วยละอ้วน
เค้ารู้นะว่าทำอะไร รู้ว่ากำลังผิดสัญญา แต่เค้าอยากกิน
แล้วเค้าก้อรู้ว่าตัวไม่สนใจหรอกว่าเค้าจะทำอะไร จิงมั๊ย
มันเหมือนน้อยใจ จะว่าน้อยใจก้อใช่ น้อยใจเพราะตัวไม่เคยมาใส่ใจ
แม้สิ่งที่เค้าทำ เค้าจะทำเพื่อตัว
เค้าจะทำให้ตัว
ตัวก้อไม่สนใจอยู่ดี
แล้วคนที่เปนคนกระทำอย่างเค้า จะสนใจไปทำไมมากมาย
ในเมื่อมันไม่เคยมีคุณค่า
เออ! นั่นแหล่ะ ก้อกินๆๆๆๆ แม่งมึน เดินก้อไม่ตรง ขาลอยตลอด
รู้ตัวนะว่าเมาแล้ว แต่ไม่หยุด
ปกติถ้ามึนๆ เค้าก้อหยุด
แต่เมื่อคืน กูไม่หยุด และจะไม่มีไคมาหยุดกูได้ด้วย เฮอะ!!
กินๆๆ กลับมาตอนตี 4 หลับตาย
เวลาเมา หลับสบาย 555++
ตื่นมาด้วยเวลาบ่ายสอง!
นอนเหี้ยไรนักหนาเนี่ยกู
และพบว่า!!!!!!!!
โทสับกูพัง
โอเค! ซึ้ง แม่ง แค่เมา ลงโทดกูซะงั้นไอ่โทสับซังกะบ๊วยเนี่ย
ซ่อมก้อซ่อมวะ
เบื่อจิง!
ตังก้อไม่พอ ก้อต้องไปขอไอ่โป้มาอีก เฮ้อออ....กู ยังจนได้อีก
แล้วก้อเยน ก้อหมดไปอีกวันแบบไม่ได้สาระอะไรเลย
เซ็งตัวเอง!
ฟอร์มนี่ ที่ 1 เลย
หมั่นไส้จิงๆ คนไรเนี่ย??
ถึงว่าทำไมช่วงนี้มันแย่ๆ
แย่ไปหมดทุกอย่าง
ตั้งแต่ต้นเดือน..
คอมพัง ก่อนพรีเซ้นโปรเจค 3 วัน(ยังดี เหลือวันให้กูซ่อมได้มั่ง)
ทะเลาะกะอ้วนวันครบรอบ 2 ปี(สุดแสนจะวิเศษ!!!)
เสดแล้วก้อตามมาด้วยไม่สบาย(ตอนนี้ยังไม่หายเลย แย่จิงๆ)
แล้ววันนี้โทสับก้อมาเจ๊งอีก!(ตังก้อจะไม่พอกินอยู่แล้ว)
รู้สึกเจอแต่เรื่องไม่ดีนะ
พอวันนี้คุยกะไอ่เม เลยรู้ว่าปีนี้ ชวดชงค่ะ!! แงวววว
อ่าวว ไม่เหนแม่กูบอกเลยวะ
แต่ชวดก้อเพิ่งชงไปไม่ได้ไม่นานเองนะ
ยังจำได้ว่าแม่บอกให้ไปทำบุญอยู่เลย
ชงอีกแล้วเอ๋ออ??? จาชงไรนักหนาคะปีกูเนี่ยย
หลังตรุสจีนต้องไปทำบุญอีกกู
กำลังยุ่งเลยช่วงนั้น
ไหนจะเข้าช่วงสอบ
เตรียมโปรเจคโค้งสุดท้าย
ซึ่งตอนนี้ควรจะเริ่มรวบรวมเอกสารจัดทำรูปเล่ม Final Report ได้แล้ว
ก็ยังมิได้เริ่ม... - -'
แล้วมันจะมีเวลาพอมั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตอนแรกดูปฏิทินแอบโมโห
เพราะปีนี้กุมภามี 29 วัน
แล้วทำไมมันต้องมา 29 ปีนี้ด้วยวะ
กูต้องยืนอยู่บนผืนแผ่นดินหาดใหญ่อีกตั้ง 1 วัน....อีกตั้ง 24 ชั่วโมง
ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วววววววววววววววววววววว
อยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!
แล้วทำไมเดือนนี้กูจนจังเนี่ย
แทบจะไม่มีอันกิน
เงินมันหายไปไหมหมดวะ
ไม่เปนไร!
เดือนหน้ารวย
แต่จะรวยได้จิงป่าวไม่รู้
ของขวัญให้อ้วนก้อคงจะกระอักเลือดอยู่
แต่ไม่เปนไร
เพื่อคนที่เรารัก
เขาจะต้องได้สิ่งที่ดีๆ
ลำบาก พี่ก้อทนได้ ไม่เปนไรค้าบบบ เค้าไม่อดตายหรอก ไม่ต้องกลัว ^^' (แอบเหงื่อแตก)
พอแระ วันนี้ขี้เกียจพิม
ปวดลูกกะตา
พรุ่งนี้บายเนียร์
เด๋วหน้าไม่กิ๊งง 555++
เมื่อกี๊ส่งเมสเสจไปหาที่รักด้วย
บอกว่า gd nite นอนหลับฝันดีนะ
เปนเมสเสจแรกหลังจากที่หายไปนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
นานมากจิงๆ
อันสุดท้ายที่ส่งให้ตัว เหมือนจะตอนที่ตัวอยู่เลยเลยอะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ไม่มีหลักฐาน เพราะโทสับเค้าพัง and everythin's goneeeeee NOooooooooooooooooooo!!!!!!!!!!
เมสเสจที่ตัวให้เค้า ร้อยกว่าอัน
เมสเสจที่เค้าให้ตัวเกือบสามร้อยอัน
หายไปหมดแว้ววววววววววววววววววววววววววว
ไอ่โทสับเฮงซวยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แม่งๆๆๆๆ อยากกระทืบมันทิ้ง แต่กลัวไม่มีใช้ ฮึ่!!
แม่งง เก็บกด
เก็บกด
เก็บกด!!!!!!!!!!!!
ไปนอนดีก่ากู!
เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
จบไปแล้วสำหรับงานเลี้ยงสุดท้ายสำหรับเราชาว IE เมื่อคืนนี้
ถามเรา เราก้อว่าหนุดีนะ สงสัยเปนเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ว่ามันจะสนุกอะไรมากมาย
เพราะตอนแรกที่รุ้มาก้อคือว่า รุ้ว่าไม่มีอาจานคนไหนไปเลย
เพราะน้องไม่ได้ทำการ์ดเชิญอาจารย์อย่างเปนทางการ
แค่ไปเขียนไว้บนกระดานที่ภาคฯ
ตอนนั้นที่รุ้เรื่อง โมโหมาก รุ้สึกว่าอะไรที่มันไม่ดีทั้งหมดทั้งมวล
ทำไมมันต้องมาลงที่ปีกูตลอดเลย
ไหนจะเรื่องตั้งแต่รับน้องก็สุดจะห่วยแตก
มาเรื่องห้อง project ที่ไฟท์กันมาตลอดทั้งปี
ก้อยังไม่มีวี่แววอะไร ทุกอย่างก้อยังคงเงียบอยุ่อย่างนั้น
ทัวร์โรงงานตอน summer ปี 3 ก้อไม่ได้ไป เพราะอะไรตอนนี้ก้อยังไม่รู้??
แล้วนี่ยังจะมามีงานบายเนียร์ห่วยๆอีกหรอ
เลี้ยงก้อเลี้ยงแยกกะการผลิตฯ
แล้วอาจานเค้าจะมากันหรอ
เซ็งๆๆๆๆ
แต่พอไปงานเมื่อคืนมา ก้อโอเคอย่างที่บอกแหล่ะ
อาจานก้อมากันนะ รู้สึกดีใจมากเลยอะ
เพราะถ้าไม่มีอาจาน เราก้อรุ้สึกว่ามันก้อเปนแค่งานเลี้ยงธรรมดา
ไม่มีคนที่เราเคารพรักมาอวยพรให้เราเลย
แต่เมื่อคืนอาจานก้อมากันเยอะ ก้อดีใจ ^^
อาจานที่มาก้อมี
อาจานสันชัย
อาจานยอดดวง
อาจานนิกร
อาจานวนิดา
อาจานสุริยา
พี่นิด(รึพี่หน่อยไม่รุ้ที่อยุ่ธุรการภาภฯอะ) ก้อมาด้วย
แค่นี้ก้อโอเคแระ
แต่แอบอยากให้พี่เอกมาด้วย แต่พี่เอกไปกรุงเทพฯ เซ็งๆๆๆ เลยไม่ได้ถ่ายรุปกะพี่เอกเลย
ส่วนเรื่องอาหาร แม่งง ไม่หร่อยเลยย กินได้แค่ โป๊ะแตกเอง นอกนั้น สุนัขไม่รับประทานอะ
เลี้ยงก้อเลี้ยงเปนโต๊ะจีน กูละงงกะน้องจิงๆ ทำไมไม่เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ งงๆๆๆ
ห้องก้อเปนห้องเล็กๆ เออ แต่ก้อชั่งแม่งเหอะ มันก้อ ok ก้อดีแระ
ก้อขอบใจทุกคนสำหรับงาน
เพื่อนๆสวยกันมาก อิบุ๋มสวยเชียวเมื่อคืนนี้ (พูดชื่อนี้ทีไร ทำไมมันมีภาพลอยๆอยุ่ในหัวสมองทุกทีเลย ฮะๆ)
อ้วนก้อสวย แยมก้อสวย ก้อดูดีกานหมดแหล่ะ
ส่วนกู ไม่ได้ทำไรเล้ยย แต่งตัวตามปกติ 555+ ไม่รุ้จะสวยยังไงให้เสร็จ(ทัน)
ก้อใส่เสื้อ polo ที่อ้วนซื้อให้ตอนวันเกิดไป แจ่มอยู่คนเดียว เพราะนอกนั้นเค้ามาเอิร์ทโทนกันหมด
แต่กุไม่ผิดนะ เพราะ concept งานเค้าคือ IE Colorful แล้วพวกเมิงงะอาไร มาดๆขาวๆเทาๆ
ต้องกูนี่ แดงงงงงงงงงงค่ะ!! 5555++
แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆมาเยอะแยะมากมาย ถ่ายจนเมมเต็ม - -'
เสดแล้วก้อไปต่อที่สบายบาร์ ตอนแรกจาไปมังกี้แหล่ะ
แต่มัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก้อไม่มีที่ วันนี้วันเสาร์อีกตะหาก ลืมไปได้เลยเรื่องจะมีทีที่มังกี้
สบายบาร์ก้อได้วะ ตกลงเราเลยบอกเพื่อนว่า 'ไปสบายฯ' 555++
ก้อปายยเต้นกาน เมื่อคืนเค้ากินเหล้าด้วยละอ้วน
เค้ารู้นะว่าทำอะไร รู้ว่ากำลังผิดสัญญา แต่เค้าอยากกิน
แล้วเค้าก้อรู้ว่าตัวไม่สนใจหรอกว่าเค้าจะทำอะไร จิงมั๊ย
มันเหมือนน้อยใจ จะว่าน้อยใจก้อใช่ น้อยใจเพราะตัวไม่เคยมาใส่ใจ
แม้สิ่งที่เค้าทำ เค้าจะทำเพื่อตัว
เค้าจะทำให้ตัว
ตัวก้อไม่สนใจอยู่ดี
แล้วคนที่เปนคนกระทำอย่างเค้า จะสนใจไปทำไมมากมาย
ในเมื่อมันไม่เคยมีคุณค่า
เออ! นั่นแหล่ะ ก้อกินๆๆๆๆ แม่งมึน เดินก้อไม่ตรง ขาลอยตลอด
รู้ตัวนะว่าเมาแล้ว แต่ไม่หยุด
ปกติถ้ามึนๆ เค้าก้อหยุด
แต่เมื่อคืน กูไม่หยุด และจะไม่มีไคมาหยุดกูได้ด้วย เฮอะ!!
กินๆๆ กลับมาตอนตี 4 หลับตาย
เวลาเมา หลับสบาย 555++
ตื่นมาด้วยเวลาบ่ายสอง!
นอนเหี้ยไรนักหนาเนี่ยกู
และพบว่า!!!!!!!!
โทสับกูพัง
โอเค! ซึ้ง แม่ง แค่เมา ลงโทดกูซะงั้นไอ่โทสับซังกะบ๊วยเนี่ย
ซ่อมก้อซ่อมวะ
เบื่อจิง!
ตังก้อไม่พอ ก้อต้องไปขอไอ่โป้มาอีก เฮ้อออ....กู ยังจนได้อีก
แล้วก้อเยน ก้อหมดไปอีกวันแบบไม่ได้สาระอะไรเลย
เซ็งตัวเอง!
ฟอร์มนี่ ที่ 1 เลย
หมั่นไส้จิงๆ คนไรเนี่ย??
ถึงว่าทำไมช่วงนี้มันแย่ๆ
แย่ไปหมดทุกอย่าง
ตั้งแต่ต้นเดือน..
คอมพัง ก่อนพรีเซ้นโปรเจค 3 วัน(ยังดี เหลือวันให้กูซ่อมได้มั่ง)
ทะเลาะกะอ้วนวันครบรอบ 2 ปี(สุดแสนจะวิเศษ!!!)
เสดแล้วก้อตามมาด้วยไม่สบาย(ตอนนี้ยังไม่หายเลย แย่จิงๆ)
แล้ววันนี้โทสับก้อมาเจ๊งอีก!(ตังก้อจะไม่พอกินอยู่แล้ว)
รู้สึกเจอแต่เรื่องไม่ดีนะ
พอวันนี้คุยกะไอ่เม เลยรู้ว่าปีนี้ ชวดชงค่ะ!! แงวววว
อ่าวว ไม่เหนแม่กูบอกเลยวะ
แต่ชวดก้อเพิ่งชงไปไม่ได้ไม่นานเองนะ
ยังจำได้ว่าแม่บอกให้ไปทำบุญอยู่เลย
ชงอีกแล้วเอ๋ออ??? จาชงไรนักหนาคะปีกูเนี่ยย
หลังตรุสจีนต้องไปทำบุญอีกกู
กำลังยุ่งเลยช่วงนั้น
ไหนจะเข้าช่วงสอบ
เตรียมโปรเจคโค้งสุดท้าย
ซึ่งตอนนี้ควรจะเริ่มรวบรวมเอกสารจัดทำรูปเล่ม Final Report ได้แล้ว
ก็ยังมิได้เริ่ม... - -'
แล้วมันจะมีเวลาพอมั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตอนแรกดูปฏิทินแอบโมโห
เพราะปีนี้กุมภามี 29 วัน
แล้วทำไมมันต้องมา 29 ปีนี้ด้วยวะ
กูต้องยืนอยู่บนผืนแผ่นดินหาดใหญ่อีกตั้ง 1 วัน....อีกตั้ง 24 ชั่วโมง
ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วววววววววววววววววววววว
อยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!
แล้วทำไมเดือนนี้กูจนจังเนี่ย
แทบจะไม่มีอันกิน
เงินมันหายไปไหมหมดวะ
ไม่เปนไร!
เดือนหน้ารวย
แต่จะรวยได้จิงป่าวไม่รู้
ของขวัญให้อ้วนก้อคงจะกระอักเลือดอยู่
แต่ไม่เปนไร
เพื่อคนที่เรารัก
เขาจะต้องได้สิ่งที่ดีๆ
ลำบาก พี่ก้อทนได้ ไม่เปนไรค้าบบบ เค้าไม่อดตายหรอก ไม่ต้องกลัว ^^' (แอบเหงื่อแตก)
พอแระ วันนี้ขี้เกียจพิม
ปวดลูกกะตา
พรุ่งนี้บายเนียร์
เด๋วหน้าไม่กิ๊งง 555++
เมื่อกี๊ส่งเมสเสจไปหาที่รักด้วย
บอกว่า gd nite นอนหลับฝันดีนะ
เปนเมสเสจแรกหลังจากที่หายไปนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
นานมากจิงๆ
อันสุดท้ายที่ส่งให้ตัว เหมือนจะตอนที่ตัวอยู่เลยเลยอะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ไม่มีหลักฐาน เพราะโทสับเค้าพัง and everythin's goneeeeee NOooooooooooooooooooo!!!!!!!!!!
เมสเสจที่ตัวให้เค้า ร้อยกว่าอัน
เมสเสจที่เค้าให้ตัวเกือบสามร้อยอัน
หายไปหมดแว้ววววววววววววววววววววววววววว
ไอ่โทสับเฮงซวยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แม่งๆๆๆๆ อยากกระทืบมันทิ้ง แต่กลัวไม่มีใช้ ฮึ่!!
แม่งง เก็บกด
เก็บกด
เก็บกด!!!!!!!!!!!!
ไปนอนดีก่ากู!
คนบางคนมีหัวใจไว้เพื่อรักคนเพียงคนเดียว
มีความเข้มแข็งไว้เพื่อรอคอยคนเพียงคนเดียว
และมีลมหายใจไว้เพื่อคิดถึงคนเพียงคนเดียว
คนบางคนเป็นอย่างนั้นจริงๆ
คนบางคน...ที่มีหัวใจเพียงดวงเดียวคนนั้น
คนบางคน...ที่มีความเข้มแข็งแบบนั้น
และคนบางคน...ที่มีลมหายใจสำหรับใครเพียงคนเดียวคนนั้น
คนคนนั้น...คือตัว ใช่มั๊ย??
และใครอีกคน...ก็ไม่ใช่เค้า ใช่มั๊ย??
อยากร้องไห้
แต่ทำไมเค้ายังรู้สึกเหมือนเค้ายังยิ้มๆ
ทำไม เค้าถึงรักตัว...ทั้งๆที่ตัวไม่เคยคิดจะรักเค้า
ในใจตัวก็มีแต่ใครคนนั้น ไม่เคยเปลี่ยนไปตามเวลาเลย
เค้าซะอีก ที่ยังรักอยู่ยังไง ก็ยังรักอยู่อย่างงั้น
ตัวจะร้ายกับเค้าอีกซักแค่ไหน
เค้าไม่เหนจะจำได้
เพราะเค้าไม่เคยคิดจะจำ
เค้าเห็นแต่เวลาที่ตัวยิ้ม
...หัวเราะ
...นั่งอยู่ข้างๆเค้า
ทำไมเปนแบบนั้นละ?
เมื่อก่อนอยากรู้
แต่ตอนนี้ไม่อยากรู้
ที่ 'รัก' ก้อเพราะ 'รัก'
มันก้อเปนเหตุเปนผลในตัวมันเองอยู่แล้ว
แต่ตัวจะเข้าใจรึป่าว
นั่นสิ??
ตัวจะเข้าใจเค้ามั๊ยนะ?? เฮ้อ!...
เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
จบไปแล้วสำหรับงานเลี้ยงสุดท้ายสำหรับเราชาว IE เมื่อคืนนี้
ถามเรา เราก้อว่าหนุดีนะ สงสัยเปนเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ว่ามันจะสนุกอะไรมากมาย
เพราะตอนแรกที่รุ้มาก้อคือว่า รุ้ว่าไม่มีอาจานคนไหนไปเลย
เพราะน้องไม่ได้ทำการ์ดเชิญอาจารย์อย่างเปนทางการ
แค่ไปเขียนไว้บนกระดานที่ภาคฯ
ตอนนั้นที่รุ้เรื่อง โมโหมาก รุ้สึกว่าอะไรที่มันไม่ดีทั้งหมดทั้งมวล
ทำไมมันต้องมาลงที่ปีกูตลอดเลย
ไหนจะเรื่องตั้งแต่รับน้องก็สุดจะห่วยแตก
มาเรื่องห้อง project ที่ไฟท์กันมาตลอดทั้งปี
ก้อยังไม่มีวี่แววอะไร ทุกอย่างก้อยังคงเงียบอยุ่อย่างนั้น
ทัวร์โรงงานตอน summer ปี 3 ก้อไม่ได้ไป เพราะอะไรตอนนี้ก้อยังไม่รู้??
แล้วนี่ยังจะมามีงานบายเนียร์ห่วยๆอีกหรอ
เลี้ยงก้อเลี้ยงแยกกะการผลิตฯ
แล้วอาจานเค้าจะมากันหรอ
เซ็งๆๆๆๆ
แต่พอไปงานเมื่อคืนมา ก้อโอเคอย่างที่บอกแหล่ะ
อาจานก้อมากันนะ รู้สึกดีใจมากเลยอะ
เพราะถ้าไม่มีอาจาน เราก้อรุ้สึกว่ามันก้อเปนแค่งานเลี้ยงธรรมดา
ไม่มีคนที่เราเคารพรักมาอวยพรให้เราเลย
แต่เมื่อคืนอาจานก้อมากันเยอะ ก้อดีใจ ^^
อาจานที่มาก้อมี
อาจานสันชัย
อาจานยอดดวง
อาจานนิกร
อาจานวนิดา
อาจานสุริยา
พี่นิด(รึพี่หน่อยไม่รุ้ที่อยุ่ธุรการภาภฯอะ) ก้อมาด้วย
แค่นี้ก้อโอเคแระ
แต่แอบอยากให้พี่เอกมาด้วย แต่พี่เอกไปกรุงเทพฯ เซ็งๆๆๆ เลยไม่ได้ถ่ายรุปกะพี่เอกเลย
ส่วนเรื่องอาหาร แม่งง ไม่หร่อยเลยย กินได้แค่ โป๊ะแตกเอง นอกนั้น สุนัขไม่รับประทานอะ
เลี้ยงก้อเลี้ยงเปนโต๊ะจีน กูละงงกะน้องจิงๆ ทำไมไม่เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ งงๆๆๆ
ห้องก้อเปนห้องเล็กๆ เออ แต่ก้อชั่งแม่งเหอะ มันก้อ ok ก้อดีแระ
ก้อขอบใจทุกคนสำหรับงาน
เพื่อนๆสวยกันมาก อิบุ๋มสวยเชียวเมื่อคืนนี้ (พูดชื่อนี้ทีไร ทำไมมันมีภาพลอยๆอยุ่ในหัวสมองทุกทีเลย ฮะๆ)
อ้วนก้อสวย แยมก้อสวย ก้อดูดีกานหมดแหล่ะ
ส่วนกู ไม่ได้ทำไรเล้ยย แต่งตัวตามปกติ 555+ ไม่รุ้จะสวยยังไงให้เสร็จ(ทัน)
ก้อใส่เสื้อ polo ที่อ้วนซื้อให้ตอนวันเกิดไป แจ่มอยู่คนเดียว เพราะนอกนั้นเค้ามาเอิร์ทโทนกันหมด
แต่กุไม่ผิดนะ เพราะ concept งานเค้าคือ IE Colorful แล้วพวกเมิงงะอาไร มาดๆขาวๆเทาๆ
ต้องกูนี่ แดงงงงงงงงงงค่ะ!! 5555++
แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆมาเยอะแยะมากมาย ถ่ายจนเมมเต็ม - -'
เสดแล้วก้อไปต่อที่สบายบาร์ ตอนแรกจาไปมังกี้แหล่ะ
แต่มัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก้อไม่มีที่ วันนี้วันเสาร์อีกตะหาก ลืมไปได้เลยเรื่องจะมีทีที่มังกี้
สบายบาร์ก้อได้วะ ตกลงเราเลยบอกเพื่อนว่า 'ไปสบายฯ' 555++
ก้อปายยเต้นกาน เมื่อคืนเค้ากินเหล้าด้วยละอ้วน
เค้ารู้นะว่าทำอะไร รู้ว่ากำลังผิดสัญญา แต่เค้าอยากกิน
แล้วเค้าก้อรู้ว่าตัวไม่สนใจหรอกว่าเค้าจะทำอะไร จิงมั๊ย
มันเหมือนน้อยใจ จะว่าน้อยใจก้อใช่ น้อยใจเพราะตัวไม่เคยมาใส่ใจ
แม้สิ่งที่เค้าทำ เค้าจะทำเพื่อตัว
เค้าจะทำให้ตัว
ตัวก้อไม่สนใจอยู่ดี
แล้วคนที่เปนคนกระทำอย่างเค้า จะสนใจไปทำไมมากมาย
ในเมื่อมันไม่เคยมีคุณค่า
เออ! นั่นแหล่ะ ก้อกินๆๆๆๆ แม่งมึน เดินก้อไม่ตรง ขาลอยตลอด
รู้ตัวนะว่าเมาแล้ว แต่ไม่หยุด
ปกติถ้ามึนๆ เค้าก้อหยุด
แต่เมื่อคืน กูไม่หยุด และจะไม่มีไคมาหยุดกูได้ด้วย เฮอะ!!
กินๆๆ กลับมาตอนตี 4 หลับตาย
เวลาเมา หลับสบาย 555++
ตื่นมาด้วยเวลาบ่ายสอง!
นอนเหี้ยไรนักหนาเนี่ยกู
และพบว่า!!!!!!!!
โทสับกูพัง
โอเค! ซึ้ง แม่ง แค่เมา ลงโทดกูซะงั้นไอ่โทสับซังกะบ๊วยเนี่ย
ซ่อมก้อซ่อมวะ
เบื่อจิง!
ตังก้อไม่พอ ก้อต้องไปขอไอ่โป้มาอีก เฮ้อออ....กู ยังจนได้อีก
แล้วก้อเยน ก้อหมดไปอีกวันแบบไม่ได้สาระอะไรเลย
เซ็งตัวเอง!
ฟอร์มนี่ ที่ 1 เลย
หมั่นไส้จิงๆ คนไรเนี่ย??
ถึงว่าทำไมช่วงนี้มันแย่ๆ
แย่ไปหมดทุกอย่าง
ตั้งแต่ต้นเดือน..
คอมพัง ก่อนพรีเซ้นโปรเจค 3 วัน(ยังดี เหลือวันให้กูซ่อมได้มั่ง)
ทะเลาะกะอ้วนวันครบรอบ 2 ปี(สุดแสนจะวิเศษ!!!)
เสดแล้วก้อตามมาด้วยไม่สบาย(ตอนนี้ยังไม่หายเลย แย่จิงๆ)
แล้ววันนี้โทสับก้อมาเจ๊งอีก!(ตังก้อจะไม่พอกินอยู่แล้ว)
รู้สึกเจอแต่เรื่องไม่ดีนะ
พอวันนี้คุยกะไอ่เม เลยรู้ว่าปีนี้ ชวดชงค่ะ!! แงวววว
อ่าวว ไม่เหนแม่กูบอกเลยวะ
แต่ชวดก้อเพิ่งชงไปไม่ได้ไม่นานเองนะ
ยังจำได้ว่าแม่บอกให้ไปทำบุญอยู่เลย
ชงอีกแล้วเอ๋ออ??? จาชงไรนักหนาคะปีกูเนี่ยย
หลังตรุสจีนต้องไปทำบุญอีกกู
กำลังยุ่งเลยช่วงนั้น
ไหนจะเข้าช่วงสอบ
เตรียมโปรเจคโค้งสุดท้าย
ซึ่งตอนนี้ควรจะเริ่มรวบรวมเอกสารจัดทำรูปเล่ม Final Report ได้แล้ว
ก็ยังมิได้เริ่ม... - -'
แล้วมันจะมีเวลาพอมั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตอนแรกดูปฏิทินแอบโมโห
เพราะปีนี้กุมภามี 29 วัน
แล้วทำไมมันต้องมา 29 ปีนี้ด้วยวะ
กูต้องยืนอยู่บนผืนแผ่นดินหาดใหญ่อีกตั้ง 1 วัน....อีกตั้ง 24 ชั่วโมง
ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วววววววววววววววววววววว
อยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!
แล้วทำไมเดือนนี้กูจนจังเนี่ย
แทบจะไม่มีอันกิน
เงินมันหายไปไหมหมดวะ
ไม่เปนไร!
เดือนหน้ารวย
แต่จะรวยได้จิงป่าวไม่รู้
ของขวัญให้อ้วนก้อคงจะกระอักเลือดอยู่
แต่ไม่เปนไร
เพื่อคนที่เรารัก
เขาจะต้องได้สิ่งที่ดีๆ
ลำบาก พี่ก้อทนได้ ไม่เปนไรค้าบบบ เค้าไม่อดตายหรอก ไม่ต้องกลัว ^^' (แอบเหงื่อแตก)
พอแระ วันนี้ขี้เกียจพิม
ปวดลูกกะตา
พรุ่งนี้บายเนียร์
เด๋วหน้าไม่กิ๊งง 555++
เมื่อกี๊ส่งเมสเสจไปหาที่รักด้วย
บอกว่า gd nite นอนหลับฝันดีนะ
เปนเมสเสจแรกหลังจากที่หายไปนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
นานมากจิงๆ
อันสุดท้ายที่ส่งให้ตัว เหมือนจะตอนที่ตัวอยู่เลยเลยอะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ไม่มีหลักฐาน เพราะโทสับเค้าพัง and everythin's goneeeeee NOooooooooooooooooooo!!!!!!!!!!
เมสเสจที่ตัวให้เค้า ร้อยกว่าอัน
เมสเสจที่เค้าให้ตัวเกือบสามร้อยอัน
หายไปหมดแว้ววววววววววววววววววววววววววว
ไอ่โทสับเฮงซวยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แม่งๆๆๆๆ อยากกระทืบมันทิ้ง แต่กลัวไม่มีใช้ ฮึ่!!
แม่งง เก็บกด
เก็บกด
เก็บกด!!!!!!!!!!!!
ไปนอนดีก่ากู!
คนบางคนมีหัวใจไว้เพื่อรักคนเพียงคนเดียว
มีความเข้มแข็งไว้เพื่อรอคอยคนเพียงคนเดียว
และมีลมหายใจไว้เพื่อคิดถึงคนเพียงคนเดียว
คนบางคนเป็นอย่างนั้นจริงๆ
คนบางคน...ที่มีหัวใจเพียงดวงเดียวคนนั้น
คนบางคน...ที่มีความเข้มแข็งแบบนั้น
และคนบางคน...ที่มีลมหายใจสำหรับใครเพียงคนเดียวคนนั้น
คนคนนั้น...คือตัว ใช่มั๊ย??
และใครอีกคน...ก็ไม่ใช่เค้า ใช่มั๊ย??
อยากร้องไห้
แต่ทำไมเค้ายังรู้สึกเหมือนเค้ายังยิ้มๆ
ทำไม เค้าถึงรักตัว...ทั้งๆที่ตัวไม่เคยคิดจะรักเค้า
ในใจตัวก็มีแต่ใครคนนั้น ไม่เคยเปลี่ยนไปตามเวลาเลย
เค้าซะอีก ที่ยังรักอยู่ยังไง ก็ยังรักอยู่อย่างงั้น
ตัวจะร้ายกับเค้าอีกซักแค่ไหน
เค้าไม่เหนจะจำได้
เพราะเค้าไม่เคยคิดจะจำ
เค้าเห็นแต่เวลาที่ตัวยิ้ม
...หัวเราะ
...นั่งอยู่ข้างๆเค้า
ทำไมเปนแบบนั้นละ?
เมื่อก่อนอยากรู้
แต่ตอนนี้ไม่อยากรู้
ที่ 'รัก' ก้อเพราะ 'รัก'
มันก้อเปนเหตุเปนผลในตัวมันเองอยู่แล้ว
แต่ตัวจะเข้าใจรึป่าว
นั่นสิ??
ตัวจะเข้าใจเค้ามั๊ยนะ?? เฮ้อ!...
เปนไข้ง่า
ปวดหัว-ปวดตัว-ปวดแข้ง-ปวดขา
ปวดไปหมด
เซ็ง....เบื่อตัวเอง ทำไมต้องไม่สบาย
เปนอาการตรอมใจรึป่าวหว่า 555++
บ้า! ไร้สาระแระ...
คิดถึงอ้วนจังเล้ยยยย
แอบคิดว่าตัวจะรู้มั๊ยน้าว่าเค้าไม่สบาย
ตัวจะโทมามั๊ยน้า
แต่ฝันงะ...
แค่ฝัน
เพราะตัวไม่รุ้หรอก
ถึงตัวรู้ ก็คงไม่โทมาอยู่ดี
ช่างเหอะ เพราะตอนนี้เค้าหายแล้ว
เฮ้อ... 10 วันแล้วเนี่ย
ไม่ได้คุยกันเลย
มันจะดีขึ้นมั๊ยนะ
คิดถึงตัว อกจะแตกตายอยุ่ทุกวัน
แต่ต้องอดทนนะ
อดทน
อดทน
และ อดทน!!!
ไปนอนดีก่า ฟุ้งซ่านมากไปแล้วเรา
เฮ้ออออออออออออออออออออออ!!!!!!!
(จะถอนหายใจไปถึงไหนเนี่ยกู --')
เมื่อคืนไอหนักมาก
ไอตลอด ไม่ได้นอนเลย
รำคานจัง
สงสัยต้องกินยาแก้แพ้อีกแน่ๆเลย
เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะหาย รำคาน
แล้วเมื่อเช้าก้อไม่ได้ตื่นไปเรียนอีก
เพราะนอนตอนจะ 7 โมงแล้ว
ก้อแม่งนอนไม่ได้เลยนิหว่า
สงสัยอยุ่ว่าที่หลับไป
คงเปนเพราะมันเหนื่อยมาก รึไม่ก้อง่วงมากจนไม่ไหวแล้ว
เลย shut down ตัวเองไปเลย
ตื่นมาก้อเหมือนเดิม
ไม่มีไรทำ
งานก้อเยอะนะ แต่ไม่ทำ!
ไม่มีอารม
เบื่อ
เซ็ง
เหงา
อยากอยู่บ้าน
อยากกลับบ้าน
อยากคุยกะอ้วน
อยากนั่งอยู่ใกล้ๆอ้วน
เฮ้อออ...
แล้วเมื่อกี๊โทไปหา
ก็ไม่รับสายอีก
ไม่รู้ตั้งใจไม่รับ รึไม่ได้ยินกันแน่
แล้วก้อรู้อยู่แล้วว่าน้องจะไม่โทกลับมาแน่ๆ
อยากคุยด้วย
แต่มันก้อประโยคน่าเบื่อเดิมๆอีก
ไม่อยากให้น้องเบื่อ
แต่ก้อไม่รุ้จะทำไงเหมือนกัน
อีกคนคอยแต่จะถาม
อีกคนคอยแต่จะวาง
ทำไมเปนแบบนี้ว้า..
ถึงเปนแบบนี้ กูก้อยังรักน้องอยู่เลย
เฮ้ออ ยังเจ็บได้อีกนะเนี่ยภาณุเอ๊ยย
ไม่เปนไรหรอก
คิดปลอบใจตัวเอง
ว่า..ถ้าเรากลับไปอยู่ใกล้ๆกัน
อะไรๆมันคงจะดีกว่านี้เนอะ
งั้นเค้าจะอดทนก้อแล้วกัน :)
จบไปแล้วสำหรับงานเลี้ยงสุดท้ายสำหรับเราชาว IE เมื่อคืนนี้
ถามเรา เราก้อว่าหนุดีนะ สงสัยเปนเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ว่ามันจะสนุกอะไรมากมาย
เพราะตอนแรกที่รุ้มาก้อคือว่า รุ้ว่าไม่มีอาจานคนไหนไปเลย
เพราะน้องไม่ได้ทำการ์ดเชิญอาจารย์อย่างเปนทางการ
แค่ไปเขียนไว้บนกระดานที่ภาคฯ
ตอนนั้นที่รุ้เรื่อง โมโหมาก รุ้สึกว่าอะไรที่มันไม่ดีทั้งหมดทั้งมวล
ทำไมมันต้องมาลงที่ปีกูตลอดเลย
ไหนจะเรื่องตั้งแต่รับน้องก็สุดจะห่วยแตก
มาเรื่องห้อง project ที่ไฟท์กันมาตลอดทั้งปี
ก้อยังไม่มีวี่แววอะไร ทุกอย่างก้อยังคงเงียบอยุ่อย่างนั้น
ทัวร์โรงงานตอน summer ปี 3 ก้อไม่ได้ไป เพราะอะไรตอนนี้ก้อยังไม่รู้??
แล้วนี่ยังจะมามีงานบายเนียร์ห่วยๆอีกหรอ
เลี้ยงก้อเลี้ยงแยกกะการผลิตฯ
แล้วอาจานเค้าจะมากันหรอ
เซ็งๆๆๆๆ
แต่พอไปงานเมื่อคืนมา ก้อโอเคอย่างที่บอกแหล่ะ
อาจานก้อมากันนะ รู้สึกดีใจมากเลยอะ
เพราะถ้าไม่มีอาจาน เราก้อรุ้สึกว่ามันก้อเปนแค่งานเลี้ยงธรรมดา
ไม่มีคนที่เราเคารพรักมาอวยพรให้เราเลย
แต่เมื่อคืนอาจานก้อมากันเยอะ ก้อดีใจ ^^
อาจานที่มาก้อมี
อาจานสันชัย
อาจานยอดดวง
อาจานนิกร
อาจานวนิดา
อาจานสุริยา
พี่นิด(รึพี่หน่อยไม่รุ้ที่อยุ่ธุรการภาภฯอะ) ก้อมาด้วย
แค่นี้ก้อโอเคแระ
แต่แอบอยากให้พี่เอกมาด้วย แต่พี่เอกไปกรุงเทพฯ เซ็งๆๆๆ เลยไม่ได้ถ่ายรุปกะพี่เอกเลย
ส่วนเรื่องอาหาร แม่งง ไม่หร่อยเลยย กินได้แค่ โป๊ะแตกเอง นอกนั้น สุนัขไม่รับประทานอะ
เลี้ยงก้อเลี้ยงเปนโต๊ะจีน กูละงงกะน้องจิงๆ ทำไมไม่เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ งงๆๆๆ
ห้องก้อเปนห้องเล็กๆ เออ แต่ก้อชั่งแม่งเหอะ มันก้อ ok ก้อดีแระ
ก้อขอบใจทุกคนสำหรับงาน
เพื่อนๆสวยกันมาก อิบุ๋มสวยเชียวเมื่อคืนนี้ (พูดชื่อนี้ทีไร ทำไมมันมีภาพลอยๆอยุ่ในหัวสมองทุกทีเลย ฮะๆ)
อ้วนก้อสวย แยมก้อสวย ก้อดูดีกานหมดแหล่ะ
ส่วนกู ไม่ได้ทำไรเล้ยย แต่งตัวตามปกติ 555+ ไม่รุ้จะสวยยังไงให้เสร็จ(ทัน)
ก้อใส่เสื้อ polo ที่อ้วนซื้อให้ตอนวันเกิดไป แจ่มอยู่คนเดียว เพราะนอกนั้นเค้ามาเอิร์ทโทนกันหมด
แต่กุไม่ผิดนะ เพราะ concept งานเค้าคือ IE Colorful แล้วพวกเมิงงะอาไร มาดๆขาวๆเทาๆ
ต้องกูนี่ แดงงงงงงงงงงค่ะ!! 5555++
แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆมาเยอะแยะมากมาย ถ่ายจนเมมเต็ม - -'
เสดแล้วก้อไปต่อที่สบายบาร์ ตอนแรกจาไปมังกี้แหล่ะ
แต่มัน 5 ทุ่มกว่าแล้ว ก้อไม่มีที่ วันนี้วันเสาร์อีกตะหาก ลืมไปได้เลยเรื่องจะมีทีที่มังกี้
สบายบาร์ก้อได้วะ ตกลงเราเลยบอกเพื่อนว่า 'ไปสบายฯ' 555++
ก้อปายยเต้นกาน เมื่อคืนเค้ากินเหล้าด้วยละอ้วน
เค้ารู้นะว่าทำอะไร รู้ว่ากำลังผิดสัญญา แต่เค้าอยากกิน
แล้วเค้าก้อรู้ว่าตัวไม่สนใจหรอกว่าเค้าจะทำอะไร จิงมั๊ย
มันเหมือนน้อยใจ จะว่าน้อยใจก้อใช่ น้อยใจเพราะตัวไม่เคยมาใส่ใจ
แม้สิ่งที่เค้าทำ เค้าจะทำเพื่อตัว
เค้าจะทำให้ตัว
ตัวก้อไม่สนใจอยู่ดี
แล้วคนที่เปนคนกระทำอย่างเค้า จะสนใจไปทำไมมากมาย
ในเมื่อมันไม่เคยมีคุณค่า
เออ! นั่นแหล่ะ ก้อกินๆๆๆๆ แม่งมึน เดินก้อไม่ตรง ขาลอยตลอด
รู้ตัวนะว่าเมาแล้ว แต่ไม่หยุด
ปกติถ้ามึนๆ เค้าก้อหยุด
แต่เมื่อคืน กูไม่หยุด และจะไม่มีไคมาหยุดกูได้ด้วย เฮอะ!!
กินๆๆ กลับมาตอนตี 4 หลับตาย
เวลาเมา หลับสบาย 555++
ตื่นมาด้วยเวลาบ่ายสอง!
นอนเหี้ยไรนักหนาเนี่ยกู
และพบว่า!!!!!!!!
โทสับกูพัง
โอเค! ซึ้ง แม่ง แค่เมา ลงโทดกูซะงั้นไอ่โทสับซังกะบ๊วยเนี่ย
ซ่อมก้อซ่อมวะ
เบื่อจิง!
ตังก้อไม่พอ ก้อต้องไปขอไอ่โป้มาอีก เฮ้อออ....กู ยังจนได้อีก
แล้วก้อเยน ก้อหมดไปอีกวันแบบไม่ได้สาระอะไรเลย
เซ็งตัวเอง!
ฟอร์มนี่ ที่ 1 เลย
หมั่นไส้จิงๆ คนไรเนี่ย??
ถึงว่าทำไมช่วงนี้มันแย่ๆ
แย่ไปหมดทุกอย่าง
ตั้งแต่ต้นเดือน..
คอมพัง ก่อนพรีเซ้นโปรเจค 3 วัน(ยังดี เหลือวันให้กูซ่อมได้มั่ง)
ทะเลาะกะอ้วนวันครบรอบ 2 ปี(สุดแสนจะวิเศษ!!!)
เสดแล้วก้อตามมาด้วยไม่สบาย(ตอนนี้ยังไม่หายเลย แย่จิงๆ)
แล้ววันนี้โทสับก้อมาเจ๊งอีก!(ตังก้อจะไม่พอกินอยู่แล้ว)
รู้สึกเจอแต่เรื่องไม่ดีนะ
พอวันนี้คุยกะไอ่เม เลยรู้ว่าปีนี้ ชวดชงค่ะ!! แงวววว
อ่าวว ไม่เหนแม่กูบอกเลยวะ
แต่ชวดก้อเพิ่งชงไปไม่ได้ไม่นานเองนะ
ยังจำได้ว่าแม่บอกให้ไปทำบุญอยู่เลย
ชงอีกแล้วเอ๋ออ??? จาชงไรนักหนาคะปีกูเนี่ยย
หลังตรุสจีนต้องไปทำบุญอีกกู
กำลังยุ่งเลยช่วงนั้น
ไหนจะเข้าช่วงสอบ
เตรียมโปรเจคโค้งสุดท้าย
ซึ่งตอนนี้ควรจะเริ่มรวบรวมเอกสารจัดทำรูปเล่ม Final Report ได้แล้ว
ก็ยังมิได้เริ่ม... - -'
แล้วมันจะมีเวลาพอมั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตอนแรกดูปฏิทินแอบโมโห
เพราะปีนี้กุมภามี 29 วัน
แล้วทำไมมันต้องมา 29 ปีนี้ด้วยวะ
กูต้องยืนอยู่บนผืนแผ่นดินหาดใหญ่อีกตั้ง 1 วัน....อีกตั้ง 24 ชั่วโมง
ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วววววววววววววววววววววว
อยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!
แล้วทำไมเดือนนี้กูจนจังเนี่ย
แทบจะไม่มีอันกิน
เงินมันหายไปไหมหมดวะ
ไม่เปนไร!
เดือนหน้ารวย
แต่จะรวยได้จิงป่าวไม่รู้
ของขวัญให้อ้วนก้อคงจะกระอักเลือดอยู่
แต่ไม่เปนไร
เพื่อคนที่เรารัก
เขาจะต้องได้สิ่งที่ดีๆ
ลำบาก พี่ก้อทนได้ ไม่เปนไรค้าบบบ เค้าไม่อดตายหรอก ไม่ต้องกลัว ^^' (แอบเหงื่อแตก)
พอแระ วันนี้ขี้เกียจพิม
ปวดลูกกะตา
พรุ่งนี้บายเนียร์
เด๋วหน้าไม่กิ๊งง 555++
เมื่อกี๊ส่งเมสเสจไปหาที่รักด้วย
บอกว่า gd nite นอนหลับฝันดีนะ
เปนเมสเสจแรกหลังจากที่หายไปนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
นานมากจิงๆ
อันสุดท้ายที่ส่งให้ตัว เหมือนจะตอนที่ตัวอยู่เลยเลยอะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ไม่มีหลักฐาน เพราะโทสับเค้าพัง and everythin's goneeeeee NOooooooooooooooooooo!!!!!!!!!!
เมสเสจที่ตัวให้เค้า ร้อยกว่าอัน
เมสเสจที่เค้าให้ตัวเกือบสามร้อยอัน
หายไปหมดแว้ววววววววววววววววววววววววววว
ไอ่โทสับเฮงซวยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แม่งๆๆๆๆ อยากกระทืบมันทิ้ง แต่กลัวไม่มีใช้ ฮึ่!!
แม่งง เก็บกด
เก็บกด
เก็บกด!!!!!!!!!!!!
ไปนอนดีก่ากู!
คนบางคนมีหัวใจไว้เพื่อรักคนเพียงคนเดียว
มีความเข้มแข็งไว้เพื่อรอคอยคนเพียงคนเดียว
และมีลมหายใจไว้เพื่อคิดถึงคนเพียงคนเดียว
คนบางคนเป็นอย่างนั้นจริงๆ
คนบางคน...ที่มีหัวใจเพียงดวงเดียวคนนั้น
คนบางคน...ที่มีความเข้มแข็งแบบนั้น
และคนบางคน...ที่มีลมหายใจสำหรับใครเพียงคนเดียวคนนั้น
คนคนนั้น...คือตัว ใช่มั๊ย??
และใครอีกคน...ก็ไม่ใช่เค้า ใช่มั๊ย??
อยากร้องไห้
แต่ทำไมเค้ายังรู้สึกเหมือนเค้ายังยิ้มๆ
ทำไม เค้าถึงรักตัว...ทั้งๆที่ตัวไม่เคยคิดจะรักเค้า
ในใจตัวก็มีแต่ใครคนนั้น ไม่เคยเปลี่ยนไปตามเวลาเลย
เค้าซะอีก ที่ยังรักอยู่ยังไง ก็ยังรักอยู่อย่างงั้น
ตัวจะร้ายกับเค้าอีกซักแค่ไหน
เค้าไม่เหนจะจำได้
เพราะเค้าไม่เคยคิดจะจำ
เค้าเห็นแต่เวลาที่ตัวยิ้ม
...หัวเราะ
...นั่งอยู่ข้างๆเค้า
ทำไมเปนแบบนั้นละ?
เมื่อก่อนอยากรู้
แต่ตอนนี้ไม่อยากรู้
ที่ 'รัก' ก้อเพราะ 'รัก'
มันก้อเปนเหตุเปนผลในตัวมันเองอยู่แล้ว
แต่ตัวจะเข้าใจรึป่าว
นั่นสิ??
ตัวจะเข้าใจเค้ามั๊ยนะ?? เฮ้อ!...
เปนไข้ง่า
ปวดหัว-ปวดตัว-ปวดแข้ง-ปวดขา
ปวดไปหมด
เซ็ง....เบื่อตัวเอง ทำไมต้องไม่สบาย
เปนอาการตรอมใจรึป่าวหว่า 555++
บ้า! ไร้สาระแระ...
คิดถึงอ้วนจังเล้ยยยย
แอบคิดว่าตัวจะรู้มั๊ยน้าว่าเค้าไม่สบาย
ตัวจะโทมามั๊ยน้า
แต่ฝันงะ...
แค่ฝัน
เพราะตัวไม่รุ้หรอก
ถึงตัวรู้ ก็คงไม่โทมาอยู่ดี
ช่างเหอะ เพราะตอนนี้เค้าหายแล้ว
เฮ้อ... 10 วันแล้วเนี่ย
ไม่ได้คุยกันเลย
มันจะดีขึ้นมั๊ยนะ
คิดถึงตัว อกจะแตกตายอยุ่ทุกวัน
แต่ต้องอดทนนะ
อดทน
อดทน
และ อดทน!!!
ไปนอนดีก่า ฟุ้งซ่านมากไปแล้วเรา
เฮ้ออออออออออออออออออออออ!!!!!!!
(จะถอนหายใจไปถึงไหนเนี่ยกู --')
เมื่อคืนเช่าหนังมาดูกะเพื่อนๆ
ดูกันข้ามวันข้ามคืน
4 เรื่อง ทั้งหนังตลก ทั้งหนังผี
สนุกดีเหมือนกัน
อยู่กะเพื่อนแบบนี้ก็ดี
จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกะอิอิ๋วเลยอะ
เหมือนมันก้อไม่ค่อยจะว่าง
พอมันว่าง กูก้อไม่ว่าง
เออ ชาตินี้จาได้คุยกันมั๊ยเนี่ย
อิเมก็ยิ่งแย่ๆอยุ่ด้วย
สงสารมันจัง
ไม่เปนไรหรอกเนอะมึง
ถึงใครจะทิ้งเราไป
เราก้อยังมีกันและกันอยุ่
เสียใจได้
แต่อย่านานเกินไป มันจะทำร้ายตัวเอง
ไง 'เราก้อมีกันและกัน' จำไว้มึง :)
ส่วนกูตอนนี้มัน....ชาว่ะ
ไม่ได้โทหาน้องเลย
6 วันแล้ว
คิดถึงน้องนะ
คิดถึงมากกก...
แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
บางทีมันก้อเหนื่อย
เจ็บ...
อยู่เฉยๆ อาจะช่วยได้
ให้เวลาตัวเอง
ให้เวลาน้อง
ยังไงๆเค้าก้อยังรู้สึกกะตัวอยู่เหมือนเดิม
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป
เห็นตัวเล่น hi5 คุยกะเพื่อน
ก็ดูสนุกสนาน ร่าเริงดี
งั้นก้อดีแล้ว
พี่ก็ไม่อยากเปนตัวกวน
ห่างๆกันบ้างก็แล้วกัน
คิดถึงตัวนะอ้วน..
abb
