เมื่อกี๊ไปดูหนังเรื่อง รักแห่งสยามมา มีเพื่อนที่ไปดุมาแล้ว บางคนก้อบอกห่วยแตก เปลืองตัง แต่ไอ่อิ๋วบอกว่าดี กุเชื่อมึงนะ แระกุอยากไปดุหนังเรื่องนี้ เหตุเพราะคำชมของมึงด้วย(แระทำไมกุต้องเชื่อมึงวะ) เหอะๆ
ตอนดู ขอบอกว่าเซ็งมาก เพราะมีอีซ้อกระเทยนรกแตกพากย์หนังแทบจะตลอดทั้งเรื่อง คือพูดเสียงดังมาก ขนาดคนที่อยุ่หน้าเราไปอีก 3 แถวลุกขึ้นหันมามอง มันยังมิวายจะรุ้ตัว คือคุณไม่ได้ดูคนเดียวที่บ้านที่ไร้มารยาทของคุนนะ ที่ที่คุนอยุ่คือสถานที่สาธารณะ รู้จักมั๊ย "มารยาท" หน่ะ แต่กิริยาแบบนี้คงไม่รุ้ แระก้อเบื่อมากอีกสโตรกนึงตอนที่มิวกะโต้งจูบกัน แล้วทำไมต้องโห่หิ้วกันด้วย เซ็ง เบื่อมาก เบื่อหาดใหญ่ โรงหนังห่วยกะคนห่วยๆมาอยุ่รวมกันมันก้อได้อย่างงี้แหล่ะ จิงๆบอกตัวเองว่าทำใจเถอะ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เราเคยอยุ่ นึกในใจอยุ่ตลอดว่าถ้าคนอย่างพวกมึงไปดุโรงหนังที่บ้านกุ คงโดนโห่ไล่ออกจากโรงรึไม่ก้อโดนทุกคนทั้งโรงมองหน้าหลังจากหนังจบแล้วแน่ๆ ไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมจะต้องแสดง respond ออกมาขนาดนี้ รุ้ว่าลุ้น รุ้ว่าอิน แต่คุนแสดงออกมาเท่าที่พอดีสิ ไม่รุ้จักอีกละสิ .."ความพอดี" หน่ะ ทนไม่ไหวถึงขนาดต้องหันไปบอกว่าคุนคะ กรุณาเงียบหน่อยได้ไหม ดุหนังไม่รุ้เรื่องเลยค่ะ เงียบหน่อยค่ะ ย้างงงงจะมีหน้าว่ากุพุดไม่ดีอีก ยังจะพุดอีกว่า ทำไมอะ? ก้อเราก้อคุยกันแต่เราไม่เหนจะเกี่ยวเลย อ่าววว นี่มึงนั่งดุอยุ่กลางทุ่งหน้าเหมือนที่บ้านเมิงหรอ ขอโทดทีเหอะ อยากเสียงดังบ้านนอกขนาดนี้ ไปนั่งดุกะควายเถอะค่ะคุ้นนน แถวนี้มีแต่คน เค้าอยากดุแบบเงียบๆ อยากคิดตาม อยากอินกะบทภาพยนต์ เราบอกได้เลยว่าหนังเรื่องนี้สวยงาม ไคจะว่าหนังเกย์ปันยาอ่อนไร เราว่าไม่นะ ลองมองดีๆสิ จะเห็นว่าเค้าสอนอะไรบ้าง ทั้งเรื่องครอบครัวที่เราได้ข้อคิดมาเยอะแยะมากมายจิงๆ ถ่ายทอดออกมาได้ชัดเจนว่าแม่คือคนที่อดทนที่สุดในบ้าน คือคนที่คอยประคับประคองทุกๆอย่างให้เปนไปอย่างที่ควรจะเปน แม่ต้องเก็บกดกะคนที่เปนลูกอย่างเรามากแค่ไหน ฉากที่แม่กินข้าวแห้งๆกะพะโล้แห้งๆนั้นอะ ทนไม่ไหวจิงๆ น้ำตามันกลั้นไม่ได้แล้วจิงๆ ทำให้นึกถึงวันนึงที่เราตื่นขึ้นมาตอนอยุ่ที่บ้าน แล้วทุกคนออกไปทำงานหมดแล้ว แล้วเราหิวข้าวเพราะเมื่อวานตอนเยนไม่ได้กินอะไร เราก้อเข้าครัวแล้วเปิดหม้อข้าวจะตักข้าวกิน แต่หม้อข้าวที่เราเปิดออกเปนหม้อข้าวแห้งๆ ที่ข้าวหมดแล้วจากเมื่อวานเย็น เราโมโหมาก ทำไมไม่มีไคเตรียมไว้ให้เรา ไม่เตรียมกับข้าวเราไม่ว่า แต่นี่ข้าวก้อไม่หุงทิ้งไว้ให้เรา พอดุฉากนี้ ทำให้เรารุ้สึกว่าเราเปนลูกที่แย่มาก รู้มั๊ยแม่ต้องเหนื่อยอะไรบ้าง ยังจะกล้าคิดแบบนี้อีกหรอ ยังจะโมโหเค้า โกรธเค้าอีกหรอ เราบอกตัวเองเลย เราจะไม่เปนแบบนั้นอีก จะไม่คิดเลวๆแบบนั้นอีก ถึงตอนนี้ที่นั่งเขียนได้อะรี่อยุ่ก้อยังร้องอยุ่ เสียใจจิงๆที่คิดแบบนั้นกับคนที่เลี้ยงเรา อดทนกะเรา คอยดุแลเรา ขอโทดนะแม่ แม่คงเหนื่อย ต่อไปแม่จะไม่เหนื่อย แอ๊บจะไม่ทำตัวให้แม่เสียใจ จะไม่ให้แม่ต้องเหนื่อยใจอีก ขอโทดจิงๆนะแม่ T-T
กะพ่อก้อเหมือนกัน เราสัมผัสได้ในหนัง ตอนที่พ่อมองแตง มองด้วยความรุ้สึกรักจิงๆ ผุ้ชายคนนี้คือคนที่รักเราที่สุดในโลก ทำให้นึกถึงตอนที่เราทำไรแย่ๆ พุดอะไรไม่ดีกะพ่อ แม่เคยบอก ว่าพ่อรักแอ๊บมาก แล้วแอ๊บก้อเหมือนพ่อมาก ไม่ว่าจะทำอะไร แอ๊บเปนลูกของพ่อจิงๆ รู้มั๊ย แอ๊บไม่ค่อยแสดงออกว่าแอ๊บรักพ่อ เปนห่วงพ่อ แต่แอ๊บรักพ่อนะ อยากให้พ่ออยุ่กะแอ๊บนานๆ อยากให้พ่อแข็งแรง ตอนนี้พ่อไม่สบาย ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แอ๊บก้อเสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว แต่ต่อไปวันข้างหน้าทุกๆวัน แอ๊บจะทำให้พ่อแข็งแรง อีกไม่นานนะ เราจะได้อยุ่ด้วยกันพร้อมหน้าซะที แล้วเรา 2 คนจะทะเลาะกันอีกมั๊ยนะ ฮะๆ ^^
ส่วนความรักของผุ้ชาย 2 คน ก้อสอนเราอีกเหมือนกัน สอนเราว่า คนที่รักกัน อาจไม่จำเปนต้องจบลงด้วยการอยุ่ด้วยกันหรือคบกัน เปนแฟนกัน เสมอไป แต่นั่นก้อไม่ได้แปลว่าเราไม่รักกัน จิงมั๊ย ความรุ้สึกดีๆที่เรารุ้สึกต่อกัน เราก้อรับรุ้อยุ่แล้วในใจ มีความสุขอยุ่แล้ว ก้อเพียงพอแล้ว ประโยคนึงในหนังที่ชอบมาก ตอนที่จูนบอกกับแม่ว่า ความรักที่มากเกินไปที่เรามอบให้กันนั้นอาจจะทำร้ายกัน แต่เวลาที่ผ่านไปจะทำให้เราเรียนรุ้ว่าคำว่ารักนั้น ไม่มีคำว่ามากเกินไปหรอก ความผิดพลาดจะทำให้เราเข้าใจกันได้เอง ดีมากเลย ซึ้งมาก
ความรักเปนสิ่งสวยงามจิงๆด้วยนะ เราเหนแต่สิ่งดีๆ ด้านดี "ตราบใดที่มีรัก ก้อมีหวัง" เปนแบบนั้นจิงๆ เข้าใจแล้ว ^^
ฮ้า....รุ้สึกดีจังเลย ความรักที่เรามี เราจะเก็บไว้ เราจะเอามันหล่อเลี้ยงหัวใจของเราให้มีกำลังใจ ให้มีรอยยิ้ม ยิ้มสุ้กับวันที่แย่ๆ วันที่หมดหวัง เค้ารุ้ว่าเค้ายังมีตัวอยุ่ และตัวจะอยุ่ข้างเค้าในวันที่เค้าไม่เหลือใคร แค่นี้ก้อพอแล้ว ไม่ต้องอยุ่ด้วยกันตลอดเวลา แต่จะอยุ่เสมอเวลาที่ต้องการ แค่นี้ก้อพอแล้วเนอะ เค้าบอกตัวเองว่าพอแล้ว
เคยบอกอิ๋วว่า....กุเสียใจนะ ที่เราไม่ได้รักกัน แต่มึงรุ้มั๊ย กุไม่เสียใจเลย ที่ได้รักคนคนนี้ รักคนดี....มันดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้ วินาทีนี้ เค้ายังยืนยันคำคำนั้น เค้าไม่เสียใจเลย...ที่รักตัว ขอบคุนมากจิงๆ ที่อยุ่ด้วยกันมาตลอด ตัวเปนสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าที่ผ่านมา ขอบคุนอีกครั้งนึงจิงๆ ^^
>ขอบคุนพ่อ-แม่ ที่ให้แอ๊บเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและดีที่สุดในโลกโหดร้ายใบนี้
>ขอบคุนเพื่อนโต๊ะดัก ที่คอยช่วยเหลือประคับประคอง อยุ่ด้วยกันมาทั้งในเวลาที่สุขและทุกข์ กุว่าพวกมึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดในโลกสำหรับกุ แระเราคงอยุ่กันไปจนตายจากกันไปข้างนึง
>ขอบคุนน้องบุ๋ม คนที่ดีที่สุด เปนกำลังใจเดียวเวลาที่ท้อ ตัวทำให้เค้ามีแรง ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เค้าจะต้องทำให้ได้...เพื่อตัว ขอบคุนที่อยุ่ด้วยกันเสมอมา ขอบคุนทุกๆอย่าง "เค้ารักตัวที่สุด"
ขอบคุนทุกคนอีกที ขอบคุน....จากใจจิง ^^
เมื่อกี๊ไปดูหนังเรื่อง รักแห่งสยามมา มีเพื่อนที่ไปดุมาแล้ว บางคนก้อบอกห่วยแตก เปลืองตัง แต่ไอ่อิ๋วบอกว่าดี กุเชื่อมึงนะ แระกุอยากไปดุหนังเรื่องนี้ เหตุเพราะคำชมของมึงด้วย(แระทำไมกุต้องเชื่อมึงวะ) เหอะๆ
ตอนดู ขอบอกว่าเซ็งมาก เพราะมีอีซ้อกระเทยนรกแตกพากย์หนังแทบจะตลอดทั้งเรื่อง คือพูดเสียงดังมาก ขนาดคนที่อยุ่หน้าเราไปอีก 3 แถวลุกขึ้นหันมามอง มันยังมิวายจะรุ้ตัว คือคุณไม่ได้ดูคนเดียวที่บ้านที่ไร้มารยาทของคุนนะ ที่ที่คุนอยุ่คือสถานที่สาธารณะ รู้จักมั๊ย "มารยาท" หน่ะ แต่กิริยาแบบนี้คงไม่รุ้ แระก้อเบื่อมากอีกสโตรกนึงตอนที่มิวกะโต้งจูบกัน แล้วทำไมต้องโห่หิ้วกันด้วย เซ็ง เบื่อมาก เบื่อหาดใหญ่ โรงหนังห่วยกะคนห่วยๆมาอยุ่รวมกันมันก้อได้อย่างงี้แหล่ะ จิงๆบอกตัวเองว่าทำใจเถอะ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เราเคยอยุ่ นึกในใจอยุ่ตลอดว่าถ้าคนอย่างพวกมึงไปดุโรงหนังที่บ้านกุ คงโดนโห่ไล่ออกจากโรงรึไม่ก้อโดนทุกคนทั้งโรงมองหน้าหลังจากหนังจบแล้วแน่ๆ ไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมจะต้องแสดง respond ออกมาขนาดนี้ รุ้ว่าลุ้น รุ้ว่าอิน แต่คุนแสดงออกมาเท่าที่พอดีสิ ไม่รุ้จักอีกละสิ .."ความพอดี" หน่ะ ทนไม่ไหวถึงขนาดต้องหันไปบอกว่าคุนคะ กรุณาเงียบหน่อยได้ไหม ดุหนังไม่รุ้เรื่องเลยค่ะ เงียบหน่อยค่ะ ย้างงงงจะมีหน้าว่ากุพุดไม่ดีอีก ยังจะพุดอีกว่า ทำไมอะ? ก้อเราก้อคุยกันแต่เราไม่เหนจะเกี่ยวเลย อ่าววว นี่มึงนั่งดุอยุ่กลางทุ่งหน้าเหมือนที่บ้านเมิงหรอ ขอโทดทีเหอะ อยากเสียงดังบ้านนอกขนาดนี้ ไปนั่งดุกะควายเถอะค่ะคุ้นนน แถวนี้มีแต่คน เค้าอยากดุแบบเงียบๆ อยากคิดตาม อยากอินกะบทภาพยนต์ เราบอกได้เลยว่าหนังเรื่องนี้สวยงาม ไคจะว่าหนังเกย์ปันยาอ่อนไร เราว่าไม่นะ ลองมองดีๆสิ จะเห็นว่าเค้าสอนอะไรบ้าง ทั้งเรื่องครอบครัวที่เราได้ข้อคิดมาเยอะแยะมากมายจิงๆ ถ่ายทอดออกมาได้ชัดเจนว่าแม่คือคนที่อดทนที่สุดในบ้าน คือคนที่คอยประคับประคองทุกๆอย่างให้เปนไปอย่างที่ควรจะเปน แม่ต้องเก็บกดกะคนที่เปนลูกอย่างเรามากแค่ไหน ฉากที่แม่กินข้าวแห้งๆกะพะโล้แห้งๆนั้นอะ ทนไม่ไหวจิงๆ น้ำตามันกลั้นไม่ได้แล้วจิงๆ ทำให้นึกถึงวันนึงที่เราตื่นขึ้นมาตอนอยุ่ที่บ้าน แล้วทุกคนออกไปทำงานหมดแล้ว แล้วเราหิวข้าวเพราะเมื่อวานตอนเยนไม่ได้กินอะไร เราก้อเข้าครัวแล้วเปิดหม้อข้าวจะตักข้าวกิน แต่หม้อข้าวที่เราเปิดออกเปนหม้อข้าวแห้งๆ ที่ข้าวหมดแล้วจากเมื่อวานเย็น เราโมโหมาก ทำไมไม่มีไคเตรียมไว้ให้เรา ไม่เตรียมกับข้าวเราไม่ว่า แต่นี่ข้าวก้อไม่หุงทิ้งไว้ให้เรา พอดุฉากนี้ ทำให้เรารุ้สึกว่าเราเปนลูกที่แย่มาก รู้มั๊ยแม่ต้องเหนื่อยอะไรบ้าง ยังจะกล้าคิดแบบนี้อีกหรอ ยังจะโมโหเค้า โกรธเค้าอีกหรอ เราบอกตัวเองเลย เราจะไม่เปนแบบนั้นอีก จะไม่คิดเลวๆแบบนั้นอีก ถึงตอนนี้ที่นั่งเขียนได้อะรี่อยุ่ก้อยังร้องอยุ่ เสียใจจิงๆที่คิดแบบนั้นกับคนที่เลี้ยงเรา อดทนกะเรา คอยดุแลเรา ขอโทดนะแม่ แม่คงเหนื่อย ต่อไปแม่จะไม่เหนื่อย แอ๊บจะไม่ทำตัวให้แม่เสียใจ จะไม่ให้แม่ต้องเหนื่อยใจอีก ขอโทดจิงๆนะแม่ T-T
กะพ่อก้อเหมือนกัน เราสัมผัสได้ในหนัง ตอนที่พ่อมองแตง มองด้วยความรุ้สึกรักจิงๆ ผุ้ชายคนนี้คือคนที่รักเราที่สุดในโลก ทำให้นึกถึงตอนที่เราทำไรแย่ๆ พุดอะไรไม่ดีกะพ่อ แม่เคยบอก ว่าพ่อรักแอ๊บมาก แล้วแอ๊บก้อเหมือนพ่อมาก ไม่ว่าจะทำอะไร แอ๊บเปนลูกของพ่อจิงๆ รู้มั๊ย แอ๊บไม่ค่อยแสดงออกว่าแอ๊บรักพ่อ เปนห่วงพ่อ แต่แอ๊บรักพ่อนะ อยากให้พ่ออยุ่กะแอ๊บนานๆ อยากให้พ่อแข็งแรง ตอนนี้พ่อไม่สบาย ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แอ๊บก้อเสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว แต่ต่อไปวันข้างหน้าทุกๆวัน แอ๊บจะทำให้พ่อแข็งแรง อีกไม่นานนะ เราจะได้อยุ่ด้วยกันพร้อมหน้าซะที แล้วเรา 2 คนจะทะเลาะกันอีกมั๊ยนะ ฮะๆ ^^
ส่วนความรักของผุ้ชาย 2 คน ก้อสอนเราอีกเหมือนกัน สอนเราว่า คนที่รักกัน อาจไม่จำเปนต้องจบลงด้วยการอยุ่ด้วยกันหรือคบกัน เปนแฟนกัน เสมอไป แต่นั่นก้อไม่ได้แปลว่าเราไม่รักกัน จิงมั๊ย ความรุ้สึกดีๆที่เรารุ้สึกต่อกัน เราก้อรับรุ้อยุ่แล้วในใจ มีความสุขอยุ่แล้ว ก้อเพียงพอแล้ว ประโยคนึงในหนังที่ชอบมาก ตอนที่จูนบอกกับแม่ว่า ความรักที่มากเกินไปที่เรามอบให้กันนั้นอาจจะทำร้ายกัน แต่เวลาที่ผ่านไปจะทำให้เราเรียนรุ้ว่าคำว่ารักนั้น ไม่มีคำว่ามากเกินไปหรอก ความผิดพลาดจะทำให้เราเข้าใจกันได้เอง ดีมากเลย ซึ้งมาก
ความรักเปนสิ่งสวยงามจิงๆด้วยนะ เราเหนแต่สิ่งดีๆ ด้านดี "ตราบใดที่มีรัก ก้อมีหวัง" เปนแบบนั้นจิงๆ เข้าใจแล้ว ^^
ฮ้า....รุ้สึกดีจังเลย ความรักที่เรามี เราจะเก็บไว้ เราจะเอามันหล่อเลี้ยงหัวใจของเราให้มีกำลังใจ ให้มีรอยยิ้ม ยิ้มสุ้กับวันที่แย่ๆ วันที่หมดหวัง เค้ารุ้ว่าเค้ายังมีตัวอยุ่ และตัวจะอยุ่ข้างเค้าในวันที่เค้าไม่เหลือใคร แค่นี้ก้อพอแล้ว ไม่ต้องอยุ่ด้วยกันตลอดเวลา แต่จะอยุ่เสมอเวลาที่ต้องการ แค่นี้ก้อพอแล้วเนอะ เค้าบอกตัวเองว่าพอแล้ว
เคยบอกอิ๋วว่า....กุเสียใจนะ ที่เราไม่ได้รักกัน แต่มึงรุ้มั๊ย กุไม่เสียใจเลย ที่ได้รักคนคนนี้ รักคนดี....มันดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้ วินาทีนี้ เค้ายังยืนยันคำคำนั้น เค้าไม่เสียใจเลย...ที่รักตัว ขอบคุนมากจิงๆ ที่อยุ่ด้วยกันมาตลอด ตัวเปนสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าที่ผ่านมา ขอบคุนอีกครั้งนึงจิงๆ ^^
>ขอบคุนพ่อ-แม่ ที่ให้แอ๊บเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและดีที่สุดในโลกโหดร้ายใบนี้
>ขอบคุนเพื่อนโต๊ะดัก ที่คอยช่วยเหลือประคับประคอง อยุ่ด้วยกันมาทั้งในเวลาที่สุขและทุกข์ กุว่าพวกมึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดในโลกสำหรับกุ แระเราคงอยุ่กันไปจนตายจากกันไปข้างนึง
>ขอบคุนน้องบุ๋ม คนที่ดีที่สุด เปนกำลังใจเดียวเวลาที่ท้อ ตัวทำให้เค้ามีแรง ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เค้าจะต้องทำให้ได้...เพื่อตัว ขอบคุนที่อยุ่ด้วยกันเสมอมา ขอบคุนทุกๆอย่าง "เค้ารักตัวที่สุด"
ขอบคุนทุกคนอีกที ขอบคุน....จากใจจิง ^^
เบื่อมั๊ย?ภาณุ? .....อืมม เบื่อ
ไม่ได้โทหาตัว 2 วันแล้ว วันนี้ไม่รุ้จะโทดีมั๊ย เฮ้อ T^T
คิดถึงนะ ยังคิดถึงอยุ่ แต่ไม่รุ้เหมือนกัน ช่วงนี้เค้าอารมเฉยๆ บางที การได้อยู่กะตัวเองบ้างก็ดี
ปล่อยให้ตัวมีชีวิตของตัวแบบที่เค้าไม่รับรู้บ้างก็ดี บางทีช่องว่างนี้อาจจะทำให้เราเจออะไรๆ อาจจะทำให้เราเข้าใจกันมากกว่าที่จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาก็ได้ ตัวว่าจิงมั๊ย ไม่ใช่เค้าไม่อยากรู้ว่าตัวเปนยังไงนะแค่อยากให้เราพักผ่อนกันบ้าง แต่เค้ารู้อย่างนึง ว่าตัวสบายดี แค่นี้ก้อพอแล้วนิ ใช่มั๊ย :)
เค้าหายไป ตัวจะคิดถึงเค้ามั๊ย ตัวจะห่วงเค้ารึป่าว คงไม่หรอก หึ!! บางทีก้ออยากถาม แต่ก้อกลัว กลัวคำตอบ
เค้าขี้ขลาด ไม่กล้ารับความจริง ช่างมันเถอะ
ทุกอย่างมันคงวนเวียนอยู่แบบนี้เหมือนเดิม เหมือนเก่า เค้าไม่ได้เส้าอะไรแล้ว แต่ก้อเหงาๆนิดนึง แต่ก้อยังมีเพื่อนๆอยุ่ ทั้งอิ๋ว ตาล ไหม เม ปุ้ย มีพวกมึง กุก้อไม่เหงาแล้ว :)
แต่ก้อ....คิดถึงตัวนะอ้วน แล้วเราคงได้คุยกันอีก ไม่นานนี้หรอก ดูแลตัวเองดีๆนะ
เมื่อกี๊ไปดูหนังเรื่อง รักแห่งสยามมา มีเพื่อนที่ไปดุมาแล้ว บางคนก้อบอกห่วยแตก เปลืองตัง แต่ไอ่อิ๋วบอกว่าดี กุเชื่อมึงนะ แระกุอยากไปดุหนังเรื่องนี้ เหตุเพราะคำชมของมึงด้วย(แระทำไมกุต้องเชื่อมึงวะ) เหอะๆ
ตอนดู ขอบอกว่าเซ็งมาก เพราะมีอีซ้อกระเทยนรกแตกพากย์หนังแทบจะตลอดทั้งเรื่อง คือพูดเสียงดังมาก ขนาดคนที่อยุ่หน้าเราไปอีก 3 แถวลุกขึ้นหันมามอง มันยังมิวายจะรุ้ตัว คือคุณไม่ได้ดูคนเดียวที่บ้านที่ไร้มารยาทของคุนนะ ที่ที่คุนอยุ่คือสถานที่สาธารณะ รู้จักมั๊ย "มารยาท" หน่ะ แต่กิริยาแบบนี้คงไม่รุ้ แระก้อเบื่อมากอีกสโตรกนึงตอนที่มิวกะโต้งจูบกัน แล้วทำไมต้องโห่หิ้วกันด้วย เซ็ง เบื่อมาก เบื่อหาดใหญ่ โรงหนังห่วยกะคนห่วยๆมาอยุ่รวมกันมันก้อได้อย่างงี้แหล่ะ จิงๆบอกตัวเองว่าทำใจเถอะ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เราเคยอยุ่ นึกในใจอยุ่ตลอดว่าถ้าคนอย่างพวกมึงไปดุโรงหนังที่บ้านกุ คงโดนโห่ไล่ออกจากโรงรึไม่ก้อโดนทุกคนทั้งโรงมองหน้าหลังจากหนังจบแล้วแน่ๆ ไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมจะต้องแสดง respond ออกมาขนาดนี้ รุ้ว่าลุ้น รุ้ว่าอิน แต่คุนแสดงออกมาเท่าที่พอดีสิ ไม่รุ้จักอีกละสิ .."ความพอดี" หน่ะ ทนไม่ไหวถึงขนาดต้องหันไปบอกว่าคุนคะ กรุณาเงียบหน่อยได้ไหม ดุหนังไม่รุ้เรื่องเลยค่ะ เงียบหน่อยค่ะ ย้างงงงจะมีหน้าว่ากุพุดไม่ดีอีก ยังจะพุดอีกว่า ทำไมอะ? ก้อเราก้อคุยกันแต่เราไม่เหนจะเกี่ยวเลย อ่าววว นี่มึงนั่งดุอยุ่กลางทุ่งหน้าเหมือนที่บ้านเมิงหรอ ขอโทดทีเหอะ อยากเสียงดังบ้านนอกขนาดนี้ ไปนั่งดุกะควายเถอะค่ะคุ้นนน แถวนี้มีแต่คน เค้าอยากดุแบบเงียบๆ อยากคิดตาม อยากอินกะบทภาพยนต์ เราบอกได้เลยว่าหนังเรื่องนี้สวยงาม ไคจะว่าหนังเกย์ปันยาอ่อนไร เราว่าไม่นะ ลองมองดีๆสิ จะเห็นว่าเค้าสอนอะไรบ้าง ทั้งเรื่องครอบครัวที่เราได้ข้อคิดมาเยอะแยะมากมายจิงๆ ถ่ายทอดออกมาได้ชัดเจนว่าแม่คือคนที่อดทนที่สุดในบ้าน คือคนที่คอยประคับประคองทุกๆอย่างให้เปนไปอย่างที่ควรจะเปน แม่ต้องเก็บกดกะคนที่เปนลูกอย่างเรามากแค่ไหน ฉากที่แม่กินข้าวแห้งๆกะพะโล้แห้งๆนั้นอะ ทนไม่ไหวจิงๆ น้ำตามันกลั้นไม่ได้แล้วจิงๆ ทำให้นึกถึงวันนึงที่เราตื่นขึ้นมาตอนอยุ่ที่บ้าน แล้วทุกคนออกไปทำงานหมดแล้ว แล้วเราหิวข้าวเพราะเมื่อวานตอนเยนไม่ได้กินอะไร เราก้อเข้าครัวแล้วเปิดหม้อข้าวจะตักข้าวกิน แต่หม้อข้าวที่เราเปิดออกเปนหม้อข้าวแห้งๆ ที่ข้าวหมดแล้วจากเมื่อวานเย็น เราโมโหมาก ทำไมไม่มีไคเตรียมไว้ให้เรา ไม่เตรียมกับข้าวเราไม่ว่า แต่นี่ข้าวก้อไม่หุงทิ้งไว้ให้เรา พอดุฉากนี้ ทำให้เรารุ้สึกว่าเราเปนลูกที่แย่มาก รู้มั๊ยแม่ต้องเหนื่อยอะไรบ้าง ยังจะกล้าคิดแบบนี้อีกหรอ ยังจะโมโหเค้า โกรธเค้าอีกหรอ เราบอกตัวเองเลย เราจะไม่เปนแบบนั้นอีก จะไม่คิดเลวๆแบบนั้นอีก ถึงตอนนี้ที่นั่งเขียนได้อะรี่อยุ่ก้อยังร้องอยุ่ เสียใจจิงๆที่คิดแบบนั้นกับคนที่เลี้ยงเรา อดทนกะเรา คอยดุแลเรา ขอโทดนะแม่ แม่คงเหนื่อย ต่อไปแม่จะไม่เหนื่อย แอ๊บจะไม่ทำตัวให้แม่เสียใจ จะไม่ให้แม่ต้องเหนื่อยใจอีก ขอโทดจิงๆนะแม่ T-T
กะพ่อก้อเหมือนกัน เราสัมผัสได้ในหนัง ตอนที่พ่อมองแตง มองด้วยความรุ้สึกรักจิงๆ ผุ้ชายคนนี้คือคนที่รักเราที่สุดในโลก ทำให้นึกถึงตอนที่เราทำไรแย่ๆ พุดอะไรไม่ดีกะพ่อ แม่เคยบอก ว่าพ่อรักแอ๊บมาก แล้วแอ๊บก้อเหมือนพ่อมาก ไม่ว่าจะทำอะไร แอ๊บเปนลูกของพ่อจิงๆ รู้มั๊ย แอ๊บไม่ค่อยแสดงออกว่าแอ๊บรักพ่อ เปนห่วงพ่อ แต่แอ๊บรักพ่อนะ อยากให้พ่ออยุ่กะแอ๊บนานๆ อยากให้พ่อแข็งแรง ตอนนี้พ่อไม่สบาย ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แอ๊บก้อเสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว แต่ต่อไปวันข้างหน้าทุกๆวัน แอ๊บจะทำให้พ่อแข็งแรง อีกไม่นานนะ เราจะได้อยุ่ด้วยกันพร้อมหน้าซะที แล้วเรา 2 คนจะทะเลาะกันอีกมั๊ยนะ ฮะๆ ^^
ส่วนความรักของผุ้ชาย 2 คน ก้อสอนเราอีกเหมือนกัน สอนเราว่า คนที่รักกัน อาจไม่จำเปนต้องจบลงด้วยการอยุ่ด้วยกันหรือคบกัน เปนแฟนกัน เสมอไป แต่นั่นก้อไม่ได้แปลว่าเราไม่รักกัน จิงมั๊ย ความรุ้สึกดีๆที่เรารุ้สึกต่อกัน เราก้อรับรุ้อยุ่แล้วในใจ มีความสุขอยุ่แล้ว ก้อเพียงพอแล้ว ประโยคนึงในหนังที่ชอบมาก ตอนที่จูนบอกกับแม่ว่า ความรักที่มากเกินไปที่เรามอบให้กันนั้นอาจจะทำร้ายกัน แต่เวลาที่ผ่านไปจะทำให้เราเรียนรุ้ว่าคำว่ารักนั้น ไม่มีคำว่ามากเกินไปหรอก ความผิดพลาดจะทำให้เราเข้าใจกันได้เอง ดีมากเลย ซึ้งมาก
ความรักเปนสิ่งสวยงามจิงๆด้วยนะ เราเหนแต่สิ่งดีๆ ด้านดี "ตราบใดที่มีรัก ก้อมีหวัง" เปนแบบนั้นจิงๆ เข้าใจแล้ว ^^
ฮ้า....รุ้สึกดีจังเลย ความรักที่เรามี เราจะเก็บไว้ เราจะเอามันหล่อเลี้ยงหัวใจของเราให้มีกำลังใจ ให้มีรอยยิ้ม ยิ้มสุ้กับวันที่แย่ๆ วันที่หมดหวัง เค้ารุ้ว่าเค้ายังมีตัวอยุ่ และตัวจะอยุ่ข้างเค้าในวันที่เค้าไม่เหลือใคร แค่นี้ก้อพอแล้ว ไม่ต้องอยุ่ด้วยกันตลอดเวลา แต่จะอยุ่เสมอเวลาที่ต้องการ แค่นี้ก้อพอแล้วเนอะ เค้าบอกตัวเองว่าพอแล้ว
เคยบอกอิ๋วว่า....กุเสียใจนะ ที่เราไม่ได้รักกัน แต่มึงรุ้มั๊ย กุไม่เสียใจเลย ที่ได้รักคนคนนี้ รักคนดี....มันดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้ วินาทีนี้ เค้ายังยืนยันคำคำนั้น เค้าไม่เสียใจเลย...ที่รักตัว ขอบคุนมากจิงๆ ที่อยุ่ด้วยกันมาตลอด ตัวเปนสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าที่ผ่านมา ขอบคุนอีกครั้งนึงจิงๆ ^^
>ขอบคุนพ่อ-แม่ ที่ให้แอ๊บเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและดีที่สุดในโลกโหดร้ายใบนี้
>ขอบคุนเพื่อนโต๊ะดัก ที่คอยช่วยเหลือประคับประคอง อยุ่ด้วยกันมาทั้งในเวลาที่สุขและทุกข์ กุว่าพวกมึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดในโลกสำหรับกุ แระเราคงอยุ่กันไปจนตายจากกันไปข้างนึง
>ขอบคุนน้องบุ๋ม คนที่ดีที่สุด เปนกำลังใจเดียวเวลาที่ท้อ ตัวทำให้เค้ามีแรง ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เค้าจะต้องทำให้ได้...เพื่อตัว ขอบคุนที่อยุ่ด้วยกันเสมอมา ขอบคุนทุกๆอย่าง "เค้ารักตัวที่สุด"
ขอบคุนทุกคนอีกที ขอบคุน....จากใจจิง ^^
เบื่อมั๊ย?ภาณุ? .....อืมม เบื่อ
ไม่ได้โทหาตัว 2 วันแล้ว วันนี้ไม่รุ้จะโทดีมั๊ย เฮ้อ T^T
คิดถึงนะ ยังคิดถึงอยุ่ แต่ไม่รุ้เหมือนกัน ช่วงนี้เค้าอารมเฉยๆ บางที การได้อยู่กะตัวเองบ้างก็ดี
ปล่อยให้ตัวมีชีวิตของตัวแบบที่เค้าไม่รับรู้บ้างก็ดี บางทีช่องว่างนี้อาจจะทำให้เราเจออะไรๆ อาจจะทำให้เราเข้าใจกันมากกว่าที่จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาก็ได้ ตัวว่าจิงมั๊ย ไม่ใช่เค้าไม่อยากรู้ว่าตัวเปนยังไงนะแค่อยากให้เราพักผ่อนกันบ้าง แต่เค้ารู้อย่างนึง ว่าตัวสบายดี แค่นี้ก้อพอแล้วนิ ใช่มั๊ย :)
เค้าหายไป ตัวจะคิดถึงเค้ามั๊ย ตัวจะห่วงเค้ารึป่าว คงไม่หรอก หึ!! บางทีก้ออยากถาม แต่ก้อกลัว กลัวคำตอบ
เค้าขี้ขลาด ไม่กล้ารับความจริง ช่างมันเถอะ
ทุกอย่างมันคงวนเวียนอยู่แบบนี้เหมือนเดิม เหมือนเก่า เค้าไม่ได้เส้าอะไรแล้ว แต่ก้อเหงาๆนิดนึง แต่ก้อยังมีเพื่อนๆอยุ่ ทั้งอิ๋ว ตาล ไหม เม ปุ้ย มีพวกมึง กุก้อไม่เหงาแล้ว :)
แต่ก้อ....คิดถึงตัวนะอ้วน แล้วเราคงได้คุยกันอีก ไม่นานนี้หรอก ดูแลตัวเองดีๆนะ
วันนี้แล้วตัวจากลับมา ดีจังเลย กลับมาๆๆ กลับมาให้เค้ารู้สึกว่าตัวไม่อยู่ไกลเกินไป ^^
ตอนนี้ตัวจาทำไรอยู่น้า นอนหลับรึป่าวเนี่ย เห็นบ่นว่านอนมาตลอดทาง แล้วคืนนี้จะนอนหลับมั๊ย?
ถ้าไม่หลับ ก้อคงอ่านหนังสืออยุ่ใช่ม้า อย่าอ่านมาก อย่าอ่านนานนักน้า อ่านหนังสือบนรถ เสียสายตานะ
อ้อ อย่ากินน้ำเยอะด้วย เดี๋ยวปวดฉี่ อิอิ
ฮ้า...คิดถึงตัวเน้ออออ...
เค้าไปนอนดีกว่า
เอ้อ! อ้วนคับ..พรุ่งนี้เค้าจะเริ่มทำงานแระ แหะๆ อู้มานาน ต้องรีบทำๆเก็บไว้ก่อน เพราะเด๋วเดือนธันวาธุระเค้าจะเยอะแยะมากมาย 555+ ทำงานก้อดี จาได้ไม่ฟุ้งซ่านทำตัวงี่เง่ากะตัวอีก ดีมั๊ย? ^^
งั้นเค้าไปดูซีรีส์ต่อดีก่า อืมม เค้าคิดว่าเค้าจะสั่งให้ตัวด้วยหล่ะ แต่เด๋วดูก่อนว่าจะสั่งเรื่องไรดี
ไว้ตัดสินใจได้แล้ว จะซื้อแล้วส่งไปให้นะ แต่เค้าคงไม่บอกตัวก่อนหรอก ก้อตัวว่าเค้าว่าทำไรไม่เคยจะ surprise ซักที บอกไปหมดทุกเรื่อง อยากให้ surprise ก้อบอกตรงๆดิ เบื่อเด็กฟอร์มจัดจิงๆ 5555++ ฟอร์มจัด ปากแข็ง เชอะ! แต่ก้อยังรักนี่นา ฮะๆ ทำไงได้เนอะ ฮะๆๆ ^^
ไปแระ
สวมเสื้อให้อุ่นๆนะคะ เด๋วหนาว
หลับให้สบายน้า
Gd' nite
รักตัวนะ
เมื่อกี๊ไปดูหนังเรื่อง รักแห่งสยามมา มีเพื่อนที่ไปดุมาแล้ว บางคนก้อบอกห่วยแตก เปลืองตัง แต่ไอ่อิ๋วบอกว่าดี กุเชื่อมึงนะ แระกุอยากไปดุหนังเรื่องนี้ เหตุเพราะคำชมของมึงด้วย(แระทำไมกุต้องเชื่อมึงวะ) เหอะๆ
ตอนดู ขอบอกว่าเซ็งมาก เพราะมีอีซ้อกระเทยนรกแตกพากย์หนังแทบจะตลอดทั้งเรื่อง คือพูดเสียงดังมาก ขนาดคนที่อยุ่หน้าเราไปอีก 3 แถวลุกขึ้นหันมามอง มันยังมิวายจะรุ้ตัว คือคุณไม่ได้ดูคนเดียวที่บ้านที่ไร้มารยาทของคุนนะ ที่ที่คุนอยุ่คือสถานที่สาธารณะ รู้จักมั๊ย "มารยาท" หน่ะ แต่กิริยาแบบนี้คงไม่รุ้ แระก้อเบื่อมากอีกสโตรกนึงตอนที่มิวกะโต้งจูบกัน แล้วทำไมต้องโห่หิ้วกันด้วย เซ็ง เบื่อมาก เบื่อหาดใหญ่ โรงหนังห่วยกะคนห่วยๆมาอยุ่รวมกันมันก้อได้อย่างงี้แหล่ะ จิงๆบอกตัวเองว่าทำใจเถอะ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เราเคยอยุ่ นึกในใจอยุ่ตลอดว่าถ้าคนอย่างพวกมึงไปดุโรงหนังที่บ้านกุ คงโดนโห่ไล่ออกจากโรงรึไม่ก้อโดนทุกคนทั้งโรงมองหน้าหลังจากหนังจบแล้วแน่ๆ ไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมจะต้องแสดง respond ออกมาขนาดนี้ รุ้ว่าลุ้น รุ้ว่าอิน แต่คุนแสดงออกมาเท่าที่พอดีสิ ไม่รุ้จักอีกละสิ .."ความพอดี" หน่ะ ทนไม่ไหวถึงขนาดต้องหันไปบอกว่าคุนคะ กรุณาเงียบหน่อยได้ไหม ดุหนังไม่รุ้เรื่องเลยค่ะ เงียบหน่อยค่ะ ย้างงงงจะมีหน้าว่ากุพุดไม่ดีอีก ยังจะพุดอีกว่า ทำไมอะ? ก้อเราก้อคุยกันแต่เราไม่เหนจะเกี่ยวเลย อ่าววว นี่มึงนั่งดุอยุ่กลางทุ่งหน้าเหมือนที่บ้านเมิงหรอ ขอโทดทีเหอะ อยากเสียงดังบ้านนอกขนาดนี้ ไปนั่งดุกะควายเถอะค่ะคุ้นนน แถวนี้มีแต่คน เค้าอยากดุแบบเงียบๆ อยากคิดตาม อยากอินกะบทภาพยนต์ เราบอกได้เลยว่าหนังเรื่องนี้สวยงาม ไคจะว่าหนังเกย์ปันยาอ่อนไร เราว่าไม่นะ ลองมองดีๆสิ จะเห็นว่าเค้าสอนอะไรบ้าง ทั้งเรื่องครอบครัวที่เราได้ข้อคิดมาเยอะแยะมากมายจิงๆ ถ่ายทอดออกมาได้ชัดเจนว่าแม่คือคนที่อดทนที่สุดในบ้าน คือคนที่คอยประคับประคองทุกๆอย่างให้เปนไปอย่างที่ควรจะเปน แม่ต้องเก็บกดกะคนที่เปนลูกอย่างเรามากแค่ไหน ฉากที่แม่กินข้าวแห้งๆกะพะโล้แห้งๆนั้นอะ ทนไม่ไหวจิงๆ น้ำตามันกลั้นไม่ได้แล้วจิงๆ ทำให้นึกถึงวันนึงที่เราตื่นขึ้นมาตอนอยุ่ที่บ้าน แล้วทุกคนออกไปทำงานหมดแล้ว แล้วเราหิวข้าวเพราะเมื่อวานตอนเยนไม่ได้กินอะไร เราก้อเข้าครัวแล้วเปิดหม้อข้าวจะตักข้าวกิน แต่หม้อข้าวที่เราเปิดออกเปนหม้อข้าวแห้งๆ ที่ข้าวหมดแล้วจากเมื่อวานเย็น เราโมโหมาก ทำไมไม่มีไคเตรียมไว้ให้เรา ไม่เตรียมกับข้าวเราไม่ว่า แต่นี่ข้าวก้อไม่หุงทิ้งไว้ให้เรา พอดุฉากนี้ ทำให้เรารุ้สึกว่าเราเปนลูกที่แย่มาก รู้มั๊ยแม่ต้องเหนื่อยอะไรบ้าง ยังจะกล้าคิดแบบนี้อีกหรอ ยังจะโมโหเค้า โกรธเค้าอีกหรอ เราบอกตัวเองเลย เราจะไม่เปนแบบนั้นอีก จะไม่คิดเลวๆแบบนั้นอีก ถึงตอนนี้ที่นั่งเขียนได้อะรี่อยุ่ก้อยังร้องอยุ่ เสียใจจิงๆที่คิดแบบนั้นกับคนที่เลี้ยงเรา อดทนกะเรา คอยดุแลเรา ขอโทดนะแม่ แม่คงเหนื่อย ต่อไปแม่จะไม่เหนื่อย แอ๊บจะไม่ทำตัวให้แม่เสียใจ จะไม่ให้แม่ต้องเหนื่อยใจอีก ขอโทดจิงๆนะแม่ T-T
กะพ่อก้อเหมือนกัน เราสัมผัสได้ในหนัง ตอนที่พ่อมองแตง มองด้วยความรุ้สึกรักจิงๆ ผุ้ชายคนนี้คือคนที่รักเราที่สุดในโลก ทำให้นึกถึงตอนที่เราทำไรแย่ๆ พุดอะไรไม่ดีกะพ่อ แม่เคยบอก ว่าพ่อรักแอ๊บมาก แล้วแอ๊บก้อเหมือนพ่อมาก ไม่ว่าจะทำอะไร แอ๊บเปนลูกของพ่อจิงๆ รู้มั๊ย แอ๊บไม่ค่อยแสดงออกว่าแอ๊บรักพ่อ เปนห่วงพ่อ แต่แอ๊บรักพ่อนะ อยากให้พ่ออยุ่กะแอ๊บนานๆ อยากให้พ่อแข็งแรง ตอนนี้พ่อไม่สบาย ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แอ๊บก้อเสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว แต่ต่อไปวันข้างหน้าทุกๆวัน แอ๊บจะทำให้พ่อแข็งแรง อีกไม่นานนะ เราจะได้อยุ่ด้วยกันพร้อมหน้าซะที แล้วเรา 2 คนจะทะเลาะกันอีกมั๊ยนะ ฮะๆ ^^
ส่วนความรักของผุ้ชาย 2 คน ก้อสอนเราอีกเหมือนกัน สอนเราว่า คนที่รักกัน อาจไม่จำเปนต้องจบลงด้วยการอยุ่ด้วยกันหรือคบกัน เปนแฟนกัน เสมอไป แต่นั่นก้อไม่ได้แปลว่าเราไม่รักกัน จิงมั๊ย ความรุ้สึกดีๆที่เรารุ้สึกต่อกัน เราก้อรับรุ้อยุ่แล้วในใจ มีความสุขอยุ่แล้ว ก้อเพียงพอแล้ว ประโยคนึงในหนังที่ชอบมาก ตอนที่จูนบอกกับแม่ว่า ความรักที่มากเกินไปที่เรามอบให้กันนั้นอาจจะทำร้ายกัน แต่เวลาที่ผ่านไปจะทำให้เราเรียนรุ้ว่าคำว่ารักนั้น ไม่มีคำว่ามากเกินไปหรอก ความผิดพลาดจะทำให้เราเข้าใจกันได้เอง ดีมากเลย ซึ้งมาก
ความรักเปนสิ่งสวยงามจิงๆด้วยนะ เราเหนแต่สิ่งดีๆ ด้านดี "ตราบใดที่มีรัก ก้อมีหวัง" เปนแบบนั้นจิงๆ เข้าใจแล้ว ^^
ฮ้า....รุ้สึกดีจังเลย ความรักที่เรามี เราจะเก็บไว้ เราจะเอามันหล่อเลี้ยงหัวใจของเราให้มีกำลังใจ ให้มีรอยยิ้ม ยิ้มสุ้กับวันที่แย่ๆ วันที่หมดหวัง เค้ารุ้ว่าเค้ายังมีตัวอยุ่ และตัวจะอยุ่ข้างเค้าในวันที่เค้าไม่เหลือใคร แค่นี้ก้อพอแล้ว ไม่ต้องอยุ่ด้วยกันตลอดเวลา แต่จะอยุ่เสมอเวลาที่ต้องการ แค่นี้ก้อพอแล้วเนอะ เค้าบอกตัวเองว่าพอแล้ว
เคยบอกอิ๋วว่า....กุเสียใจนะ ที่เราไม่ได้รักกัน แต่มึงรุ้มั๊ย กุไม่เสียใจเลย ที่ได้รักคนคนนี้ รักคนดี....มันดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้ วินาทีนี้ เค้ายังยืนยันคำคำนั้น เค้าไม่เสียใจเลย...ที่รักตัว ขอบคุนมากจิงๆ ที่อยุ่ด้วยกันมาตลอด ตัวเปนสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าที่ผ่านมา ขอบคุนอีกครั้งนึงจิงๆ ^^
>ขอบคุนพ่อ-แม่ ที่ให้แอ๊บเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและดีที่สุดในโลกโหดร้ายใบนี้
>ขอบคุนเพื่อนโต๊ะดัก ที่คอยช่วยเหลือประคับประคอง อยุ่ด้วยกันมาทั้งในเวลาที่สุขและทุกข์ กุว่าพวกมึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดในโลกสำหรับกุ แระเราคงอยุ่กันไปจนตายจากกันไปข้างนึง
>ขอบคุนน้องบุ๋ม คนที่ดีที่สุด เปนกำลังใจเดียวเวลาที่ท้อ ตัวทำให้เค้ามีแรง ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เค้าจะต้องทำให้ได้...เพื่อตัว ขอบคุนที่อยุ่ด้วยกันเสมอมา ขอบคุนทุกๆอย่าง "เค้ารักตัวที่สุด"
ขอบคุนทุกคนอีกที ขอบคุน....จากใจจิง ^^
เบื่อมั๊ย?ภาณุ? .....อืมม เบื่อ
ไม่ได้โทหาตัว 2 วันแล้ว วันนี้ไม่รุ้จะโทดีมั๊ย เฮ้อ T^T
คิดถึงนะ ยังคิดถึงอยุ่ แต่ไม่รุ้เหมือนกัน ช่วงนี้เค้าอารมเฉยๆ บางที การได้อยู่กะตัวเองบ้างก็ดี
ปล่อยให้ตัวมีชีวิตของตัวแบบที่เค้าไม่รับรู้บ้างก็ดี บางทีช่องว่างนี้อาจจะทำให้เราเจออะไรๆ อาจจะทำให้เราเข้าใจกันมากกว่าที่จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาก็ได้ ตัวว่าจิงมั๊ย ไม่ใช่เค้าไม่อยากรู้ว่าตัวเปนยังไงนะแค่อยากให้เราพักผ่อนกันบ้าง แต่เค้ารู้อย่างนึง ว่าตัวสบายดี แค่นี้ก้อพอแล้วนิ ใช่มั๊ย :)
เค้าหายไป ตัวจะคิดถึงเค้ามั๊ย ตัวจะห่วงเค้ารึป่าว คงไม่หรอก หึ!! บางทีก้ออยากถาม แต่ก้อกลัว กลัวคำตอบ
เค้าขี้ขลาด ไม่กล้ารับความจริง ช่างมันเถอะ
ทุกอย่างมันคงวนเวียนอยู่แบบนี้เหมือนเดิม เหมือนเก่า เค้าไม่ได้เส้าอะไรแล้ว แต่ก้อเหงาๆนิดนึง แต่ก้อยังมีเพื่อนๆอยุ่ ทั้งอิ๋ว ตาล ไหม เม ปุ้ย มีพวกมึง กุก้อไม่เหงาแล้ว :)
แต่ก้อ....คิดถึงตัวนะอ้วน แล้วเราคงได้คุยกันอีก ไม่นานนี้หรอก ดูแลตัวเองดีๆนะ
วันนี้แล้วตัวจากลับมา ดีจังเลย กลับมาๆๆ กลับมาให้เค้ารู้สึกว่าตัวไม่อยู่ไกลเกินไป ^^
ตอนนี้ตัวจาทำไรอยู่น้า นอนหลับรึป่าวเนี่ย เห็นบ่นว่านอนมาตลอดทาง แล้วคืนนี้จะนอนหลับมั๊ย?
ถ้าไม่หลับ ก้อคงอ่านหนังสืออยุ่ใช่ม้า อย่าอ่านมาก อย่าอ่านนานนักน้า อ่านหนังสือบนรถ เสียสายตานะ
อ้อ อย่ากินน้ำเยอะด้วย เดี๋ยวปวดฉี่ อิอิ
ฮ้า...คิดถึงตัวเน้ออออ...
เค้าไปนอนดีกว่า
เอ้อ! อ้วนคับ..พรุ่งนี้เค้าจะเริ่มทำงานแระ แหะๆ อู้มานาน ต้องรีบทำๆเก็บไว้ก่อน เพราะเด๋วเดือนธันวาธุระเค้าจะเยอะแยะมากมาย 555+ ทำงานก้อดี จาได้ไม่ฟุ้งซ่านทำตัวงี่เง่ากะตัวอีก ดีมั๊ย? ^^
งั้นเค้าไปดูซีรีส์ต่อดีก่า อืมม เค้าคิดว่าเค้าจะสั่งให้ตัวด้วยหล่ะ แต่เด๋วดูก่อนว่าจะสั่งเรื่องไรดี
ไว้ตัดสินใจได้แล้ว จะซื้อแล้วส่งไปให้นะ แต่เค้าคงไม่บอกตัวก่อนหรอก ก้อตัวว่าเค้าว่าทำไรไม่เคยจะ surprise ซักที บอกไปหมดทุกเรื่อง อยากให้ surprise ก้อบอกตรงๆดิ เบื่อเด็กฟอร์มจัดจิงๆ 5555++ ฟอร์มจัด ปากแข็ง เชอะ! แต่ก้อยังรักนี่นา ฮะๆ ทำไงได้เนอะ ฮะๆๆ ^^
ไปแระ
สวมเสื้อให้อุ่นๆนะคะ เด๋วหนาว
หลับให้สบายน้า
Gd' nite
รักตัวนะ
วันนี้ IE เรามี Trip แรกของเทอม
นั่นคือออ.....Ton-nga-chang Waterfall เย่เย่เย่
นัดกาน 8.30 am หน้าหอกิด
ผู้ร่วมชะตากรรม : แอ๊บ ด๊ะ กิด ยุดเต็ด ชิด ตาล เหมดตาล(ชื่อไรฟระ ลืมๆๆๆ) น้ำมนคนงาม ไอ่วิ และเด็กติ๊งต๊อง>>โมโม่มล
ตอนแรกไอ่แอมอาจจะไปด้วย แต่ติดว่าต้องไปโรงงานตอนเช้า เลยดูสถานกานก่อนว่าจะยังไง สุดท้าย เราก้ออกเดินทางด้วยจำนวนคน 10 คน
ก้อขับรถไปเรื่อยๆ สนุกดี ขับไม่เร็ว ไม่รีบ วันนี้อยากจะบอกว่าอากาศดีมากกกกกกกกกก มากๆๆๆๆๆ ไม่ค่อยเห็นอย่างงี้มานาแระเนอะ แดดดีๆ ลมดีๆ รุ้สึกสบายใจดี ถ้าไม่มีเรื่องอ้วนมาคิดมาก น่าจะเปนวันที่มีความสุขที่สุดอีกวันนึง
แต่ก้อเอาเหอะ อยุ่กะเพื่อน ก้อ enjoy สนุกสนานไป ก้อพอทำให้ลืมๆนึกไปได้บ้าง (แต่เด๋วพออยุ่คนเดียวนิ่งๆก้อคิดได้อีก เห้อ กำของกุ -_-')
ก้อพอไปถึง เราก้อต้องเติมพลังกันก่อน กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ก้อลุยยยยยยยยย!!
จาสั่งไรได้นอกจากอาหารนานาชาติ 5555++ ถะ ถะ ถูกต้องน้าค้าบบบบบ มันคือ ส้มตำไก่ย่าง yes!
ถามว่ามันอร่อยมั๊ย ก้อไม่ได้เลิศไรมากมาย แต่เพราะอยุ่กะเพื่อนมั้ง มันก้อเลยกินได้ ไม่ได้สนใจไร ^^
เสดแล้วก้อถึงจุดประสงของ trip นี้ ก้อคือ...เล่นน้ำ ใช่!
เราก้อเริ่มเล่นกันที่ชั้น 2 ก่อน อาๆ ขอเล่าประวัติ น้ำตกโตนงาช้าง (โตนแปลว่างวงช้าง) มีทั้งหมด 7 ชั้น ก้อคนส่วนใหญ่ที่มาก้อจะเล่นอยุ่แค่ชั้น 1-2 เพราะเดินไม่ไหว ทางที่ขึ้นชั้น 3 เปนแบบเหมือนปีนภูเขา พี่เจ้าหน้าที่เค้าบอกว่าระยะทางประมาน 470 เมตร อันนี้ไม่แน่ใจว่ามันวัดยังไง วัดอะไร ไม่ได้ถามงะ แลวตอนปีน อย่างที่บอก มันเหมือนปีนภูเขาเลยนะ ไม่ได้เว่อเลยนะ มันอย่างงั้นจิงๆ บางที่เปนหน้าผาหิน ก้อต้องถอดรองเท้าเดิน เพราะรองเท้ามันเกาะหน้าผาได้ไม่ค่อยดี กลัวพลาด ขอบอกว่าเหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไปมากี่ครั้งๆ ก้อเหนื่อยแบบนี้ แต่ครั้งนี้รุ้สึกเหนื่อยมากกว่าหน่อยนึง แอบคิดในใจตอนกำลังปีนๆว่า เปนเพราะกุไม่ค่อยได้ออกกำลังกายแน่เยย ไม่ค่อยฟิตเลยงะ หอบแฮ่กๆๆ แระก้อนึกอีกว่า นี่ถ้าพาตัวมา แล้วเค้าจะดูแลตัวรอดมั๊ยเนี่ย ตัวเค้ายังเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าตัวพลาดซักก้าว เค้าจะเอาแรงที่ไหนไปรับตัวไว้ทันละ เห้อออ แล้วก้อกลับมาบอกตัวเองว่าหยุด!! มันไม่เกิดขึ้นหรอก ตัวไม่มาหรอก 555++ ประสาท! ชอบคิดคนเดียว เฮ้อ!
กลับมาเล่าเรื่องจริงต่อดีกว่า (ไม่เพ้อเจ้อแระ) ก้อคอนแรกเล่นที่ชั้น 2 สนุกมากกกก น้ำเย็นมากกกกกกก สะใจดี เดินๆๆเข้าไปตรงที่เปนหน้าผาที่น้ำมันตกลงมา น้ำตกใส่หัว เจ็บดี มันส์ดี 5555++ สะใจว่ะ อ่า เสดจากชั้นนี้ก้อตกลงกันว่า เด๋วขึ้นไปชั้น 3 กันเนอะ ก้อนั่นแหล่ะ ระหว่างทางไปเปนยังไงก้อเล่าไปแล้วขางบน พอไปถึงก้อลงเลย เมื่อกี๊ว่าเย็นแล้วใช่มั๊ย แต่ตรงนี้เย็นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่พอหรอก ที่ที่มีอะ จะใส่ กอ ไก่ ลงไปอีก มันคงไม่พอ! มันเย็นมากๆจิงๆ ลงไปแค่ 5 นาที ขึ้นแระกุ กุไม่หวายยยย กุไม่ชอบที่เย็นๆ อยู่ไม่ด้ายยย เห้ออ ขึ้นมานั่งมองเพื่อนเล่นกัน สนุกดี แต่ชั้นนี้ตรงที่เราไปเล่น น้ำมันก้อลึกใช้ได้ ว่ายน้ำก้อไม่เปน ฮะๆ แต่ถึงว่ายเปนคงไม่เล่นอยุ่ดี เพราะมันเย็นเกินไป ไม่ไหวๆ
แอบมองไอ่ด๊ะก่ากิด เหนไอ่กิดสอนด๊ะว่ายน้ำ ก้อนั่งยิ้มๆ ดูน่ารักดีเนอะ คนรักกัน เวลามีอะไรที่ทำร่วมกัน มันจะก่อให้เกิดภาพความทรงจำในใจ และก้อทำให้คนสองคนผูกพันกันมากขึ้น เค้าคิดถึงตัวอยุ่ในตอนนั้น ถ้าตัวอยุ่ ตัวจะสอนเค้าว่ายน้ำบ้างมั๊ย ตัวจะจับให้เค้าตีขาในน้ำรึป่าว ก้อได้แต่คิดไป เห้ออ แทบจะคิดถึงตัวตลอดเวลา เปนเอามากนะเค้าเนี่ย -_-
...ไม่ใช่อะไรหรอก จิงๆเค้าก้อเปนแบบนี้อยุ่แล้ว วันนี้ตอนขับรถระหว่างทาง อย่างที่บอก อากาศวันนี้มันดีจิงๆ เค้าก้อคิดถึงตัวนะ ตัวอยุ่เชียงใหม่อากาศดีมั๊ย สูดหายใจเข้าไปลึกๆแล้วผ่อนหายใจออกมา ตัวคิดอะไร รุ้สึกสบายใจรึป่าวที่ได้ไปพักผ่อนแบบนั้น เค้าอยากให้เราได้เจออะไรดีๆแบบนี้ด้วยกันบ้างจัง อยากให้ตัวอยุ่ตรงนี้ตอนที่เค้าเจอเรื่องดีๆ อยากให้ตัวได้รุ้สึกดีเหมือนอย่างที่เค้ารุ้สึก มันคงดีนะ ตัวว่ามั๊ย ^^ ตอนที่เห็นวิววันนี้ตอนที่อยุ่บนน้ำตกชั้น 3 ก้อเหมือนกัน พอมองออกไป เค้าก้อคิดถึงตัวคนแรกเลย คิดว่าอยากให้ตัวมาด้วยจัง มาเจอสิ่งสวยงาม อยากให้สนุกแบบที่เค้ากำลังสนุก แต่เค้าว่าตอนนี้ที่เค้ากำลังเล่นน้ำ ตัวก้อคงจะกำลังสนุกอยุ่กะพี่เบียร์ที่นู่นเหมือนกัน ก้อดีแล้วหล่ะ ไม่มีไรหรอก เค้าแค่คิดถึงเฉยๆ ^^
นอกนั้นใน trip นี้ก้อไม่มีไร ก้อถ่ายรูปเยอะแยะมากมาย วิวสวยๆทั้งนั้นเลย สมกะที่เหนื่อยขาแทบหลุด ได้ภาพมาคุ้ม อยากให้มากันอีก มากันเยอะๆ Trip หน้าไปหลีเป๊ หวังว่าคงเยอะกว่านี้น้า จาจบกันแล้ว อยากไปเที่ยวด้วยกัน อยุ่ด้วยกันเยอะๆบ่อยๆ จากกันไปจะได้มีภาพดีๆไว้นึกถึงกัน คงคิดถึงพวกมึงน่าดูเลยเนอะ อีก 4 เดือนเอง เฮ้อ! เร็วจัง 4 เดือน กระพริบตาแป๊บเดียว เดี๋ยวก้อหมดแล้ว ง้า..เส้าจัง T^T
กลับมาด้วยร่างกายอ่อนล้า ล้างหน้าถอดเสื้อผ้า แล้วหลับเลย 555 ใส่กางเกงตัวเดียวนอน เวนกำ นึกในใจ กุจะเหมือนผุ้ชายไปมากกว่านี้อีกมั๊ยเนี่ยย แต่มันนอนสบายน้า ไม่มีไรมันยุบยับๆอยุ่บนร่างกายเรา ไม่งั้นฝรั่งเค้าจะชอบแก้ผ้านอนหรอ อันนี้ confirm ว่ามันนอนสบายจิงๆ ไคไม่เชื่อลองดู ^^
ตอนเย็นออกไปกินข้าวก่าอีเอิน ไหม อิ๋ว แระก้อน้ำมน ไปกินพิซซ่ากาน สั่งมาเยอะแยะมากมายเกินไปสำหรับคน 5 คน แต่ขอโทดนะ พวกกุกินเรียบ! ตอนแรกไม่ค่อยเชื่อตอนมันมาตั้งบนโต๊ะ เอ่อ! แล้วจากินกันหมดหรอวะ ตอนสั่ง สั่งแบบลืมโลก ยังกะจะเปนมื้อสุดท้าย เป๊ปซี่ก้อ refill แล้วเปนไงละ แดกได้แค่ครึ่งแก้วก้อพุงจะระเบิดแล่ว เติมได้แค่ครึ่งแก้วเองมั๊ง มีอิเอินเติมได้ใหม่แก้วนึง ป่าวหรอก ไม่ได้เก่ง แต่มันพยายามกินให้หมดเพราะอยากจะกินรูทเบียร์ แล้วเสือกไม่สั่งแต่เรก เห้อ เพื่อนกุแต่ละคน!!! นั่นแหล่ะ สรุปว่าไอ่ไหมกินเยอะสุด แต่กุก้อรุ้อยุ่แล้วหล่ะ แต่ทำไมมึงกินเก่งขนาดนี้ เยอะขนาดนี้ แต่มึงผ๊อมมมผอมวะ ไม่ได้อิจฉานะ กุเปนห่วง มึงเปนโรคไรปะเนี่ยย ตอนปี 3 บอกให้กินยาถ่ายพยาธิก้อไม่กิน นี่ปี 4 เทอม2 แระ ก้อยังไม่กิน กัวไรมึงเนี่ยย กุไม่เข้าใจ มันยากตรงไหน กินยาฆ่าพยาธิ ขมก้อไม่ขม กินง่ายที่สุดแล่ว เม็ดมันใหญ่ไปงั้นอะ ยาเด็กหรอก ไม่กิน เด๋วเปนพยาธิตาย ตัวก้อผอมเอาผอมเอา กุว่ามึง กุก้อผอม แต่กุไม่ได้กินเยอะแบบมึง แต่กุกินบ่อย กุต้องกินทุก 3-4 ชม. แต่กินทีนึงไม่เยอะขนาดเน้ แระกุก้อไม่ได้เปนพยาธิด้วย เฮอะ!!
กินเสด ก้อไปเชียร์ตุ๊กติ๊ก เพราะวันนี้เค้ามีประกวดนางนพ กว่ากุจะเข้าไปมหาลัยก้อ 4 ทุ่มกว่าแระ รถติดอยุ่ที่ห้างแม่งอย่างนาน จนเพื่อนบ่นว่าเปนแบบเนี๊ย กุเลยไม่อยากอยุ่กรุงเทพฯ กุเลยบอก เฮอะ! ไม่นะ เด๋วเน้ก้อไม่มีไคยอมมาติดอยุ่อย่างแล้วมึง เค้าก้อนั่ง BTS กานหมดแล้ว มันบอกอ่าว BTS ไม่ได้มีทุกที่นะ เออกุรุ้อันนั้นหน่ะ! แต่มึงก้อเอารถไปจอดที่มันใกล้ๆสิ แล้วก้อนั่ง BTS ไปทำงาน มันก้อเงียบ แล้วจาเถียงทำไมวะ ก้อกุเคยอยุ่มา อีกหน่อยก้อจะไปอยุ่แบบนี้แหล่ะ ชอบเถียง ไอ่กุเนี่ยก้อไม่ชอบ ทนไม่ได้เวลาคนไม่รุ้จิงมาเถียง กุก้อเล่นคืนดิ นิสัยไม่ดีเลยแอ๊บ อ้วนไม่ชอบนะเนี่ยแบบนี้ ไม่ดีๆ เลิกทำๆ ^^ (ตัวทำเค้าเปลี่ยนไปจิงๆงะ)
กลับมาเรื่องตุ๊กติ๊กต่อ ก้อไปถึงเพื่อนก้อลงมาจากเวทีแล้ว งะๆๆๆ แต่เราก้อยังมากันน้า คนอื่นมะเหนมากันเยยงะ สงสารเพื่อนนะเนี่ย ก้อมะได้ทำไร ก้อถ่ายรุปกาน นั่งคุยกัน จนรุ้แล้วว่าไม่เข้ารอบ (ไม่เปนน้าเพื่อน มึงสวยแระ กุว่า^^) ก้อไปลอยๆๆๆกระทง ลอยเสดก้อกลับ
กลับมาก้อเปิดเน็ท เข้า hi5 อ่านเม้นไปเรื่อยๆๆ อืมม มีแต่คนมา happy ลอยกระทง น้องหมูมาเม้นว่า ลอยที่ไหนก้อไม่สนุกเท่าลอยที่เชียงใหม่หรอก! ฮูยยย.... พี่ละอยากจะไปเม้นกลับ ว่าถูกค่ะ พี่ตามไปด้วยได้ พี่ไปแล่วหมูเอ๊ยยย ตัวอะอยุ่นี่ แต่ใจอะตามอ้วนไปตลอดแหล่ะ 5555++ แต่ไม่เอา ไม่เม้น เด๋วอ้วนเซ็ง ฮะๆ
แล้วก้อต้องมาหยุดลงที่เม้นไอ่ชนัด บอกว่า....เหลือกุคนเดียวแล้วนะที่ไม่ไปงาน Loveis ที่เขาใหญ่ มึงยอมหรอออ โหยยย ถึงกับปี๊ดดด เพ่งจาคุยกะไอ่ไหมเมื่อตอนสี่ทุ่มกว่าเนี่ยย ยังถามอยุ่เลยว่าตกลงมึงไม่ไปใช่มั๊ย แล้วไอ่ปุ้ยอะก้อรุ้อยุ่แล้วว่าไม่ไป แล้วไหงตอนนี้เสือกเปลี่ยนใจมาไปกันหมดวะ เลยเหลือกุคนเดียว คิดใหม่สิกุทีนี้!!!
แม่งๆๆๆ อุตส่าคิดว่าเออ เด๋วงานก้อทำมันไปเรื่อยๆแล้วกัน ไม่รีบอาไรมากมาย ไงก้อไปวันที่ 13 เลยทีเดียว ไม่ได้แล้วสิ ถ้า 8 ก้อไปเนี่ย กุต้องเริ่มทำงานตั้งแต่ตอนนี้เลย เฮอะ!! กวนตีนได้อีกนะพวกมึงงะ เซ็งๆๆๆๆ
สรุป! กุต้องไป ฮึ! ยอมไม่ได้ มีรุปพวกมึงกะพี่นภ แต่ตรงนั้นไม่มีกุ ยอมไม่ลงเด็ดขาด ฮึๆๆๆๆ
วันนี้โทหาตัว ตัวน่ารักแล้ว ดีใจนะ แต่ดีใจไม่มาก แอบกัวว่าแล้วพรุ่งนี้ตัวจะเปนยังไง เค้าจะเจอตัวภาคไหน จะเจอภาคนางฟ้าน่ารักแบบวันนี้รึป่าว จิงๆมันไม่มีไรมาก แต่ตัวไม่ได้ทำท่าแบบเบื่อเวลาคุยกะเค้า แค่นี้ก้อมากมายแล้ว
ตัวบอกว่า ตัวจะลอยตอนเที่ยงคืน โคมก้อจะปล่อยตอนเที่ยงคืน ตอนนี้กำลังจะเดินบนถนนคนเดิน อยากซื้อของด้วย ก้อคุยกันประมานนึง เค้าไม่ค่อยได้ยิน ก้อเลยขอวางก่อน เด๋วตัวจะรำคานเค้าซะก่อน อ้อ! ตัวบอกว่าอากาศไม่เย็น ร้อนจะตาย อ่าวหรอ! อืมม งั้นถ้าร้อนก้อกินน้ำเยอะๆ ทา sun block ด้วยละกันน้า
เค้ามาคิดๆดู เค้านี่รักตัวจังเลยเนอะ แระก้อคิดว่ายังรักได้มากกว่านี้อีกนะบุ๋ม ^^
คืนนี้ห่มผ้าอุ่นๆด้วยน้า อย่าลืมกินน้ำ เป่าผมให้แห้งด้วยนะ
เค้าไปนอนละ เหนื่อยอะ เมื่อยหลัง แก่แย้ว ฮะๆ
ตัวหลับฝันดีนะ
เค้ารักตัว ....Gd' nite
เมื่อกี๊ไปดูหนังเรื่อง รักแห่งสยามมา มีเพื่อนที่ไปดุมาแล้ว บางคนก้อบอกห่วยแตก เปลืองตัง แต่ไอ่อิ๋วบอกว่าดี กุเชื่อมึงนะ แระกุอยากไปดุหนังเรื่องนี้ เหตุเพราะคำชมของมึงด้วย(แระทำไมกุต้องเชื่อมึงวะ) เหอะๆ
ตอนดู ขอบอกว่าเซ็งมาก เพราะมีอีซ้อกระเทยนรกแตกพากย์หนังแทบจะตลอดทั้งเรื่อง คือพูดเสียงดังมาก ขนาดคนที่อยุ่หน้าเราไปอีก 3 แถวลุกขึ้นหันมามอง มันยังมิวายจะรุ้ตัว คือคุณไม่ได้ดูคนเดียวที่บ้านที่ไร้มารยาทของคุนนะ ที่ที่คุนอยุ่คือสถานที่สาธารณะ รู้จักมั๊ย "มารยาท" หน่ะ แต่กิริยาแบบนี้คงไม่รุ้ แระก้อเบื่อมากอีกสโตรกนึงตอนที่มิวกะโต้งจูบกัน แล้วทำไมต้องโห่หิ้วกันด้วย เซ็ง เบื่อมาก เบื่อหาดใหญ่ โรงหนังห่วยกะคนห่วยๆมาอยุ่รวมกันมันก้อได้อย่างงี้แหล่ะ จิงๆบอกตัวเองว่าทำใจเถอะ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เราเคยอยุ่ นึกในใจอยุ่ตลอดว่าถ้าคนอย่างพวกมึงไปดุโรงหนังที่บ้านกุ คงโดนโห่ไล่ออกจากโรงรึไม่ก้อโดนทุกคนทั้งโรงมองหน้าหลังจากหนังจบแล้วแน่ๆ ไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมจะต้องแสดง respond ออกมาขนาดนี้ รุ้ว่าลุ้น รุ้ว่าอิน แต่คุนแสดงออกมาเท่าที่พอดีสิ ไม่รุ้จักอีกละสิ .."ความพอดี" หน่ะ ทนไม่ไหวถึงขนาดต้องหันไปบอกว่าคุนคะ กรุณาเงียบหน่อยได้ไหม ดุหนังไม่รุ้เรื่องเลยค่ะ เงียบหน่อยค่ะ ย้างงงงจะมีหน้าว่ากุพุดไม่ดีอีก ยังจะพุดอีกว่า ทำไมอะ? ก้อเราก้อคุยกันแต่เราไม่เหนจะเกี่ยวเลย อ่าววว นี่มึงนั่งดุอยุ่กลางทุ่งหน้าเหมือนที่บ้านเมิงหรอ ขอโทดทีเหอะ อยากเสียงดังบ้านนอกขนาดนี้ ไปนั่งดุกะควายเถอะค่ะคุ้นนน แถวนี้มีแต่คน เค้าอยากดุแบบเงียบๆ อยากคิดตาม อยากอินกะบทภาพยนต์ เราบอกได้เลยว่าหนังเรื่องนี้สวยงาม ไคจะว่าหนังเกย์ปันยาอ่อนไร เราว่าไม่นะ ลองมองดีๆสิ จะเห็นว่าเค้าสอนอะไรบ้าง ทั้งเรื่องครอบครัวที่เราได้ข้อคิดมาเยอะแยะมากมายจิงๆ ถ่ายทอดออกมาได้ชัดเจนว่าแม่คือคนที่อดทนที่สุดในบ้าน คือคนที่คอยประคับประคองทุกๆอย่างให้เปนไปอย่างที่ควรจะเปน แม่ต้องเก็บกดกะคนที่เปนลูกอย่างเรามากแค่ไหน ฉากที่แม่กินข้าวแห้งๆกะพะโล้แห้งๆนั้นอะ ทนไม่ไหวจิงๆ น้ำตามันกลั้นไม่ได้แล้วจิงๆ ทำให้นึกถึงวันนึงที่เราตื่นขึ้นมาตอนอยุ่ที่บ้าน แล้วทุกคนออกไปทำงานหมดแล้ว แล้วเราหิวข้าวเพราะเมื่อวานตอนเยนไม่ได้กินอะไร เราก้อเข้าครัวแล้วเปิดหม้อข้าวจะตักข้าวกิน แต่หม้อข้าวที่เราเปิดออกเปนหม้อข้าวแห้งๆ ที่ข้าวหมดแล้วจากเมื่อวานเย็น เราโมโหมาก ทำไมไม่มีไคเตรียมไว้ให้เรา ไม่เตรียมกับข้าวเราไม่ว่า แต่นี่ข้าวก้อไม่หุงทิ้งไว้ให้เรา พอดุฉากนี้ ทำให้เรารุ้สึกว่าเราเปนลูกที่แย่มาก รู้มั๊ยแม่ต้องเหนื่อยอะไรบ้าง ยังจะกล้าคิดแบบนี้อีกหรอ ยังจะโมโหเค้า โกรธเค้าอีกหรอ เราบอกตัวเองเลย เราจะไม่เปนแบบนั้นอีก จะไม่คิดเลวๆแบบนั้นอีก ถึงตอนนี้ที่นั่งเขียนได้อะรี่อยุ่ก้อยังร้องอยุ่ เสียใจจิงๆที่คิดแบบนั้นกับคนที่เลี้ยงเรา อดทนกะเรา คอยดุแลเรา ขอโทดนะแม่ แม่คงเหนื่อย ต่อไปแม่จะไม่เหนื่อย แอ๊บจะไม่ทำตัวให้แม่เสียใจ จะไม่ให้แม่ต้องเหนื่อยใจอีก ขอโทดจิงๆนะแม่ T-T
กะพ่อก้อเหมือนกัน เราสัมผัสได้ในหนัง ตอนที่พ่อมองแตง มองด้วยความรุ้สึกรักจิงๆ ผุ้ชายคนนี้คือคนที่รักเราที่สุดในโลก ทำให้นึกถึงตอนที่เราทำไรแย่ๆ พุดอะไรไม่ดีกะพ่อ แม่เคยบอก ว่าพ่อรักแอ๊บมาก แล้วแอ๊บก้อเหมือนพ่อมาก ไม่ว่าจะทำอะไร แอ๊บเปนลูกของพ่อจิงๆ รู้มั๊ย แอ๊บไม่ค่อยแสดงออกว่าแอ๊บรักพ่อ เปนห่วงพ่อ แต่แอ๊บรักพ่อนะ อยากให้พ่ออยุ่กะแอ๊บนานๆ อยากให้พ่อแข็งแรง ตอนนี้พ่อไม่สบาย ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แอ๊บก้อเสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว แต่ต่อไปวันข้างหน้าทุกๆวัน แอ๊บจะทำให้พ่อแข็งแรง อีกไม่นานนะ เราจะได้อยุ่ด้วยกันพร้อมหน้าซะที แล้วเรา 2 คนจะทะเลาะกันอีกมั๊ยนะ ฮะๆ ^^
ส่วนความรักของผุ้ชาย 2 คน ก้อสอนเราอีกเหมือนกัน สอนเราว่า คนที่รักกัน อาจไม่จำเปนต้องจบลงด้วยการอยุ่ด้วยกันหรือคบกัน เปนแฟนกัน เสมอไป แต่นั่นก้อไม่ได้แปลว่าเราไม่รักกัน จิงมั๊ย ความรุ้สึกดีๆที่เรารุ้สึกต่อกัน เราก้อรับรุ้อยุ่แล้วในใจ มีความสุขอยุ่แล้ว ก้อเพียงพอแล้ว ประโยคนึงในหนังที่ชอบมาก ตอนที่จูนบอกกับแม่ว่า ความรักที่มากเกินไปที่เรามอบให้กันนั้นอาจจะทำร้ายกัน แต่เวลาที่ผ่านไปจะทำให้เราเรียนรุ้ว่าคำว่ารักนั้น ไม่มีคำว่ามากเกินไปหรอก ความผิดพลาดจะทำให้เราเข้าใจกันได้เอง ดีมากเลย ซึ้งมาก
ความรักเปนสิ่งสวยงามจิงๆด้วยนะ เราเหนแต่สิ่งดีๆ ด้านดี "ตราบใดที่มีรัก ก้อมีหวัง" เปนแบบนั้นจิงๆ เข้าใจแล้ว ^^
ฮ้า....รุ้สึกดีจังเลย ความรักที่เรามี เราจะเก็บไว้ เราจะเอามันหล่อเลี้ยงหัวใจของเราให้มีกำลังใจ ให้มีรอยยิ้ม ยิ้มสุ้กับวันที่แย่ๆ วันที่หมดหวัง เค้ารุ้ว่าเค้ายังมีตัวอยุ่ และตัวจะอยุ่ข้างเค้าในวันที่เค้าไม่เหลือใคร แค่นี้ก้อพอแล้ว ไม่ต้องอยุ่ด้วยกันตลอดเวลา แต่จะอยุ่เสมอเวลาที่ต้องการ แค่นี้ก้อพอแล้วเนอะ เค้าบอกตัวเองว่าพอแล้ว
เคยบอกอิ๋วว่า....กุเสียใจนะ ที่เราไม่ได้รักกัน แต่มึงรุ้มั๊ย กุไม่เสียใจเลย ที่ได้รักคนคนนี้ รักคนดี....มันดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้ วินาทีนี้ เค้ายังยืนยันคำคำนั้น เค้าไม่เสียใจเลย...ที่รักตัว ขอบคุนมากจิงๆ ที่อยุ่ด้วยกันมาตลอด ตัวเปนสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าที่ผ่านมา ขอบคุนอีกครั้งนึงจิงๆ ^^
>ขอบคุนพ่อ-แม่ ที่ให้แอ๊บเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและดีที่สุดในโลกโหดร้ายใบนี้
>ขอบคุนเพื่อนโต๊ะดัก ที่คอยช่วยเหลือประคับประคอง อยุ่ด้วยกันมาทั้งในเวลาที่สุขและทุกข์ กุว่าพวกมึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดในโลกสำหรับกุ แระเราคงอยุ่กันไปจนตายจากกันไปข้างนึง
>ขอบคุนน้องบุ๋ม คนที่ดีที่สุด เปนกำลังใจเดียวเวลาที่ท้อ ตัวทำให้เค้ามีแรง ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เค้าจะต้องทำให้ได้...เพื่อตัว ขอบคุนที่อยุ่ด้วยกันเสมอมา ขอบคุนทุกๆอย่าง "เค้ารักตัวที่สุด"
ขอบคุนทุกคนอีกที ขอบคุน....จากใจจิง ^^
เบื่อมั๊ย?ภาณุ? .....อืมม เบื่อ
ไม่ได้โทหาตัว 2 วันแล้ว วันนี้ไม่รุ้จะโทดีมั๊ย เฮ้อ T^T
คิดถึงนะ ยังคิดถึงอยุ่ แต่ไม่รุ้เหมือนกัน ช่วงนี้เค้าอารมเฉยๆ บางที การได้อยู่กะตัวเองบ้างก็ดี
ปล่อยให้ตัวมีชีวิตของตัวแบบที่เค้าไม่รับรู้บ้างก็ดี บางทีช่องว่างนี้อาจจะทำให้เราเจออะไรๆ อาจจะทำให้เราเข้าใจกันมากกว่าที่จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาก็ได้ ตัวว่าจิงมั๊ย ไม่ใช่เค้าไม่อยากรู้ว่าตัวเปนยังไงนะแค่อยากให้เราพักผ่อนกันบ้าง แต่เค้ารู้อย่างนึง ว่าตัวสบายดี แค่นี้ก้อพอแล้วนิ ใช่มั๊ย :)
เค้าหายไป ตัวจะคิดถึงเค้ามั๊ย ตัวจะห่วงเค้ารึป่าว คงไม่หรอก หึ!! บางทีก้ออยากถาม แต่ก้อกลัว กลัวคำตอบ
เค้าขี้ขลาด ไม่กล้ารับความจริง ช่างมันเถอะ
ทุกอย่างมันคงวนเวียนอยู่แบบนี้เหมือนเดิม เหมือนเก่า เค้าไม่ได้เส้าอะไรแล้ว แต่ก้อเหงาๆนิดนึง แต่ก้อยังมีเพื่อนๆอยุ่ ทั้งอิ๋ว ตาล ไหม เม ปุ้ย มีพวกมึง กุก้อไม่เหงาแล้ว :)
แต่ก้อ....คิดถึงตัวนะอ้วน แล้วเราคงได้คุยกันอีก ไม่นานนี้หรอก ดูแลตัวเองดีๆนะ
วันนี้แล้วตัวจากลับมา ดีจังเลย กลับมาๆๆ กลับมาให้เค้ารู้สึกว่าตัวไม่อยู่ไกลเกินไป ^^
ตอนนี้ตัวจาทำไรอยู่น้า นอนหลับรึป่าวเนี่ย เห็นบ่นว่านอนมาตลอดทาง แล้วคืนนี้จะนอนหลับมั๊ย?
ถ้าไม่หลับ ก้อคงอ่านหนังสืออยุ่ใช่ม้า อย่าอ่านมาก อย่าอ่านนานนักน้า อ่านหนังสือบนรถ เสียสายตานะ
อ้อ อย่ากินน้ำเยอะด้วย เดี๋ยวปวดฉี่ อิอิ
ฮ้า...คิดถึงตัวเน้ออออ...
เค้าไปนอนดีกว่า
เอ้อ! อ้วนคับ..พรุ่งนี้เค้าจะเริ่มทำงานแระ แหะๆ อู้มานาน ต้องรีบทำๆเก็บไว้ก่อน เพราะเด๋วเดือนธันวาธุระเค้าจะเยอะแยะมากมาย 555+ ทำงานก้อดี จาได้ไม่ฟุ้งซ่านทำตัวงี่เง่ากะตัวอีก ดีมั๊ย? ^^
งั้นเค้าไปดูซีรีส์ต่อดีก่า อืมม เค้าคิดว่าเค้าจะสั่งให้ตัวด้วยหล่ะ แต่เด๋วดูก่อนว่าจะสั่งเรื่องไรดี
ไว้ตัดสินใจได้แล้ว จะซื้อแล้วส่งไปให้นะ แต่เค้าคงไม่บอกตัวก่อนหรอก ก้อตัวว่าเค้าว่าทำไรไม่เคยจะ surprise ซักที บอกไปหมดทุกเรื่อง อยากให้ surprise ก้อบอกตรงๆดิ เบื่อเด็กฟอร์มจัดจิงๆ 5555++ ฟอร์มจัด ปากแข็ง เชอะ! แต่ก้อยังรักนี่นา ฮะๆ ทำไงได้เนอะ ฮะๆๆ ^^
ไปแระ
สวมเสื้อให้อุ่นๆนะคะ เด๋วหนาว
หลับให้สบายน้า
Gd' nite
รักตัวนะ
วันนี้ IE เรามี Trip แรกของเทอม
นั่นคือออ.....Ton-nga-chang Waterfall เย่เย่เย่
นัดกาน 8.30 am หน้าหอกิด
ผู้ร่วมชะตากรรม : แอ๊บ ด๊ะ กิด ยุดเต็ด ชิด ตาล เหมดตาล(ชื่อไรฟระ ลืมๆๆๆ) น้ำมนคนงาม ไอ่วิ และเด็กติ๊งต๊อง>>โมโม่มล
ตอนแรกไอ่แอมอาจจะไปด้วย แต่ติดว่าต้องไปโรงงานตอนเช้า เลยดูสถานกานก่อนว่าจะยังไง สุดท้าย เราก้ออกเดินทางด้วยจำนวนคน 10 คน
ก้อขับรถไปเรื่อยๆ สนุกดี ขับไม่เร็ว ไม่รีบ วันนี้อยากจะบอกว่าอากาศดีมากกกกกกกกกก มากๆๆๆๆๆ ไม่ค่อยเห็นอย่างงี้มานาแระเนอะ แดดดีๆ ลมดีๆ รุ้สึกสบายใจดี ถ้าไม่มีเรื่องอ้วนมาคิดมาก น่าจะเปนวันที่มีความสุขที่สุดอีกวันนึง
แต่ก้อเอาเหอะ อยุ่กะเพื่อน ก้อ enjoy สนุกสนานไป ก้อพอทำให้ลืมๆนึกไปได้บ้าง (แต่เด๋วพออยุ่คนเดียวนิ่งๆก้อคิดได้อีก เห้อ กำของกุ -_-')
ก้อพอไปถึง เราก้อต้องเติมพลังกันก่อน กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ก้อลุยยยยยยยยย!!
จาสั่งไรได้นอกจากอาหารนานาชาติ 5555++ ถะ ถะ ถูกต้องน้าค้าบบบบบ มันคือ ส้มตำไก่ย่าง yes!
ถามว่ามันอร่อยมั๊ย ก้อไม่ได้เลิศไรมากมาย แต่เพราะอยุ่กะเพื่อนมั้ง มันก้อเลยกินได้ ไม่ได้สนใจไร ^^
เสดแล้วก้อถึงจุดประสงของ trip นี้ ก้อคือ...เล่นน้ำ ใช่!
เราก้อเริ่มเล่นกันที่ชั้น 2 ก่อน อาๆ ขอเล่าประวัติ น้ำตกโตนงาช้าง (โตนแปลว่างวงช้าง) มีทั้งหมด 7 ชั้น ก้อคนส่วนใหญ่ที่มาก้อจะเล่นอยุ่แค่ชั้น 1-2 เพราะเดินไม่ไหว ทางที่ขึ้นชั้น 3 เปนแบบเหมือนปีนภูเขา พี่เจ้าหน้าที่เค้าบอกว่าระยะทางประมาน 470 เมตร อันนี้ไม่แน่ใจว่ามันวัดยังไง วัดอะไร ไม่ได้ถามงะ แลวตอนปีน อย่างที่บอก มันเหมือนปีนภูเขาเลยนะ ไม่ได้เว่อเลยนะ มันอย่างงั้นจิงๆ บางที่เปนหน้าผาหิน ก้อต้องถอดรองเท้าเดิน เพราะรองเท้ามันเกาะหน้าผาได้ไม่ค่อยดี กลัวพลาด ขอบอกว่าเหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไปมากี่ครั้งๆ ก้อเหนื่อยแบบนี้ แต่ครั้งนี้รุ้สึกเหนื่อยมากกว่าหน่อยนึง แอบคิดในใจตอนกำลังปีนๆว่า เปนเพราะกุไม่ค่อยได้ออกกำลังกายแน่เยย ไม่ค่อยฟิตเลยงะ หอบแฮ่กๆๆ แระก้อนึกอีกว่า นี่ถ้าพาตัวมา แล้วเค้าจะดูแลตัวรอดมั๊ยเนี่ย ตัวเค้ายังเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าตัวพลาดซักก้าว เค้าจะเอาแรงที่ไหนไปรับตัวไว้ทันละ เห้อออ แล้วก้อกลับมาบอกตัวเองว่าหยุด!! มันไม่เกิดขึ้นหรอก ตัวไม่มาหรอก 555++ ประสาท! ชอบคิดคนเดียว เฮ้อ!
กลับมาเล่าเรื่องจริงต่อดีกว่า (ไม่เพ้อเจ้อแระ) ก้อคอนแรกเล่นที่ชั้น 2 สนุกมากกกก น้ำเย็นมากกกกกกก สะใจดี เดินๆๆเข้าไปตรงที่เปนหน้าผาที่น้ำมันตกลงมา น้ำตกใส่หัว เจ็บดี มันส์ดี 5555++ สะใจว่ะ อ่า เสดจากชั้นนี้ก้อตกลงกันว่า เด๋วขึ้นไปชั้น 3 กันเนอะ ก้อนั่นแหล่
abb
